Δραστικές ή Ρεαλιστικές Λύσεις;

Και όχι, δεν πιστεύω ότι σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, που πλήττει ανθρώπους και οικογένειες με αδυσώπητο τρόπο, μπορούμε να επικαλούμαστε την οικονομική ορθοδοξία του καιρού της ανάπτυξης, όπου η μείωση του κράτους και η ανάπτυξη που αυτή θα φέρει, «θέτουν τα θεμέλια για κοινωνική αλληλεγγύη στις ευπαθέστερες τάξεις». Τα θεμέλια δεν αρκούν, λυπάμαι. Ευπαθέστερες τάξεις είναι πια σχεδόν όλες, και την αλληλεγγύη την χρειάζονται τώρα. Όχι όταν θα έρθει η ανάπτυξη. 

Οι άνθρωποι που με ξέρουν, από τα γραπτά μου και τις συζητήσεις μου, με ρωτούν συχνά «Γιατί όχι με την Δράση;». Υπονοώντας ότι η Δράση και η Δημοκρατική Συμμαχία πρεσβεύουν λίγο πολύ τα ίδια, με διαφορά μόνο στο επίπεδο των προσώπων. Προτιμώ να μην προσδιορίζομαι εξ’αντιδιαστολής. Αλλά οφείλω να τους απαντήσω. 

Εκτιμώ προσωπικά τον Στέφανο Μάνο όπως και πολλούς από τους ανθρώπους που τον στηρίζουν. Πολλές επιμέρους θέσεις τους με βρίσκουν άλλως τε σύμφωνο. Όμως υπάρχουν δύο θεμελιώδεις παράγοντες που με απωθούν, τόσο, ώστε να έχω ήδη απομακρυνθεί από την Δράση πολύ πριν αποφασίσω να συνταχθώ με την Δημοκρατική Συμμαχία: η έλλειψη ρεαλισμού και η έλλειψη κοινωνικής ευαισθησίας. 

Όχι, δεν θεωρώ για παράδειγμα καθόλου ρεαλιστικό το να απολυθούν αύριο με συνοπτικές διαδικασίες εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι. Σε μία χώρα, όπου καλώς ή κακώς, ένας στους τέσσερις εργαζόμενους απασχολείται στο Δημόσιο ή στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, δεν μπορείς να απολύσεις μεμιάς χιλιάδες ανθρώπους χωρίς να πληρούνται δύο βασικές προϋποθέσεις: η εμπιστοσύνη της κοινωνίας στις διαδικασίες αξιολόγησης και η δυνατότητα των ανθρώπων αυτών ν’απασχοληθούν αλλού. Το κοινωνικό πλήγμα θα ήταν οδυνηρό και το πλήγμα στην οικονομία καταστροφικό. Τόσο που θα εξανέμιζε και αυτές τις αμφιλεγόμενες ευεργετικές συνέπειες του «σοκ ανάκτησης εμπιστοσύνης» που αποτελεί την βάση της οικονομικής στρατηγικής που ευαγγελίζεται ο Στέφανος Μάνος. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι αν μειώσεις τόσο γρήγορα και δραστικά το μέγεθος του κράτους πριν να αλλάξεις την δομή του και την λειτουργία του, απλά θα σταματήσει να λειτουργεί. Και το πλήγμα στην οικονομία και την κοινωνία θα είναι ακόμα μεγαλύτερο. Δυστυχώς δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, ακόμη κι αν δείχνουν δραστικές.

Το κράτος πρέπει να αλλάζει πρώτα θεσμικά και οργανωτικά, όσο μειώνεται. Πρέπει πρώτα να γίνονται περιττές οι αρμοδιότητες και οι υπηρεσίες του, όσο καταργούνται. Πρέπει πρώτα να αναπτύσσεται ο ιδιωτικός τομέας, όσο μεταφέρονται παραγωγικές δυνάμεις από το κράτος σε αυτόν. Και αυτό δεν γίνεται σε σύνθήκες «σοκ». Ναι, χρειαζόμαστε ένα μικρό και διαφορετικό κράτος. Θα το αποκτήσουμε όμως με μεθοδική δουλειά και μια επανάσταση πολλών καθημερινών μεταρρυθμίσεων. Είναι μια λιγότερο θεαματική και λιγότερο δραστική διαδικασία. Αλλά είναι τουλάχιστον εφικτή. 

Και όχι, δεν πιστεύω ότι σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, που πλήττει ανθρώπους και οικογένειες με αδυσώπητο τρόπο, μπορούμε να επικαλούμαστε την οικονομική ορθοδοξία του καιρού της ανάπτυξης, όπου η μείωση του κράτους και η ανάπτυξη που αυτή θα φέρει «θέτουν τα θεμέλια για κοινωνική αλληλεγγύη στις ευπαθέστερες τάξεις». Τα θεμέλια δεν αρκούν, λυπάμαι. Ευπαθέστερες τάξεις είναι πια σχεδόν όλες, και την αλληλεγγύη την χρειάζονται τώρα. Όχι όταν θα έρθει η ανάπτυξη. Ακόμη και στενά οικονομικά να ήθελε να το δει κανείς, όπως το συνηθίζουν στην Δράση, η καταστροφή του δυναμικού της οικονομίας από την μακροχρόνια ανεργία και την εξαθλίωση, έχει ένα κόστος μη αναστρέψιμο.

Έτσι η άμεση προτεραιότητα είναι η αναδιάταξη των πόρων του κράτους ώστε να είναι πραγματικά κοινωνικό για αυτούς που πραγματικά το χρειάζονται. Είναι ακόμα η εξοικονόμηση πόρων από την καταπολέμηση της σπατάλης και την σταδιακή μείωση του κράτους για την δημιουργία αποτελεσματικών μηχανισμών διάσωσης του κοινωνικού ιστού. 

Θα μπορούσα να επεκταθώ σε πολλά άλλα παρόμοια. Από την απουσία ουσιαστικής συζήτησης για θεσμικές αλλαγές έως την αφελή αυταπάτη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων. Αλλά αυτά είναι εν τέλει δευτερεύοντα. Η διαφωνία μου με την ρητορική της Δράσης είναι θεμελιώδης. Αυτά που η Δράση ξεπερνά έυκολα ως προφανή αποτελέσματα της πολιτικής που προτείνει, εγώ ξέρω πια, ότι σε καιρό κρίσης, είναι προϋποθέσεις.

 

Posted in Άρθρα. Bookmark the permalink. RSS feed for this post. Leave a trackback.

15 Responses to Δραστικές ή Ρεαλιστικές Λύσεις;

  1. Σπύρος Κασιμάτης says:

    Το μέτρο της γενικής σύνταξης των €700 στα 67 χωρίς καμία εισφορά πώς σας φαίνεται;Δείτε εδώ αναλυτικά, σας παρακαλώ: http://www.facebook.com/warmbottleΣπύρος Κασιμάτης

  2. anon says:

    σίγουρα έχεις διαβάσει τις θέσεις της δράσης; οι απολύσεις που προτείνει είναι σε βάθος 3ετίας κατά την οποία θα λαμβάνουν το 70% τον αποδοχών τους, πιο ομαλή μετάβαση απο αυτή δε γίνεται. και προφανώς οι απολύσεις θα γίνουν μετά απο αξιολογήσεις και όχι τυχαία

  3. kboulis says:

    Για μένα το ερώτημα είναι ένα. Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι τα πράγματα είναι έτσι όπως τα λέτε (έχω διαφορετική άποψη αλλά δεν είναι αυτό το θέμα) γιατί δεν υπάρχει κοινή κάθοδος στις εκλογές ως ένα ενιαίο φιλελεύθερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που τόσο το έχει ανάγκη. Είναι πράγματι τόσο σημαντικές αυτές οι διαφορές, αξίζουν αυτές οι "διαφορές" ώστε ούτε η ΔΗΣΥ, ούτε η ΔΡΑΣΗ να μπούν στην Βουλή και να σιγήσει η μοναδική ελπίδα για φιλελεύθερη φωνή; Ας μην καταντίσουμε σαν τους γραφικούς του ΜΛ-ΚΚΕ και του ΚΚΕ-μλ που είναι ορκσιμένοι εχθροί και ο ένας κατηγορεί τον άλλο για προδότη,Ενωθείτε γιατί χανόμαστε. Βρείτε τα.

  4. Evangelos Kalamakis says:

    Η πρόταση της Δράσης αφορά στον άμεσο τερματισμό κάθε περιττής δαπάνης στο Δημόσιο. Δεν δρα οριζόντια σε όλο το Δημόσιο τομέα.Η εφαρμογή της πρότασης πάλι απαιτεί κάποια αξιολόγηση. Π.χ, είναι προφανές ότι η ΕΛΑΣ δεν αποτελεί περιττή δαπάνη. Είναι μάλλον προφανές ότι ο Σταθμός Ελέγχου Κάπρων ή τα 3 από τα 5 κανάλια της ΕΡΤ είναι περιττές δαπάνες στην κατάσταση που είμαστε. Θα πρέπει να γίνει μία σοβαρή συζήτηση για τις εναλλακτικές που έχουμε: και άλλη μείωση συντάξεων/μισθών ή κατάργηση του Ινστιτούτου Εκπαίδευσης και Επιμόρφωσης των μελών του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΙΕΚΕΜ – ΟΕΕ); Καταβολή των €7 δισ. οφειλών του Δημοσίου στους προμηθευτές του (βασική και ορθή πρόταση της ΔηΣυ) ή διατήρηση του Συμβουλίου Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής; κοκΗ πρόταση της Δράσης λοιπόν έχει ως άγκυρα την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος άμεσα. Θεωρεί ότι αυτό επιτυγχάνει και το στόχο της διατήρησης της εθνικής κυριαρχίας. Όσο έχουμε πρωτογενή ελλείμματα, θα εξαρτώμεθα από τρίτους για τη λειτουργία μας. Αυτός είναι (σκληρός) ρεαλισμός. Με αυτή την "άγκυρα" καλούμεθα να κάνουμε τις δύσκολες επιλογές. Είναι η ώρα για κάτι τέτοιο.Πέρα αυτών όμως, η Δράση έχει προτείνει και κάτι άλλο: οι απολυόμενοι από το Δημόσιο να λαμβάνουν το 70% των απολαβών τους για 3 έτη. Έτσι, θα έχουν το 100% του χρόνου τους για να αποκαταστήσουν το 30% των απολαβών τους και 3 χρόνια για να ξεκινήσουν κάτι καινούργιο. Σημαντικός χρόνος για να γίνει η αναδιάταξη ανθρωπίνων και κεφαλαιακών πόρων που αναφέρετε. Νομίζω ότι αυτή η πρόταση περιέχει μεγάλη δόση κοινωνικής ευαισθησίας.Με το προτεινόμενο μέτρο, η οικονομία θα "αντιληφθεί" μόνο το 30% των απολύσεων για περίοδο 3 ετών. Η εξέλιξη όμως των δημόσιων οικονομικών θα αποκτήσει άμεσα μία σαφέστερη προοπτική. Αλλά έστω ότι αυτή η πρόταση δεν πληρεί κάποιο αποδεκτό κριτήριο κοινωνικής ευαισθησίας. Τότε, για να είμαστε συνεπείς στο μέτρο ευαισθησίας που προτείνετε οφείλουμε να αυξήσουμε τα επιδόματα ανεργίας για τους 700.000+ ιδιωτικούς υπαλλήλους που έχασαν τη δουλειά τους. Καλώς ή κακώς, 3 στους 4 εργαζόμενους απασχολείται στον ιδιωτικό τομέα. Αλλά προφανώς δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι τέτοιο.Σας ευχαριστώ ιδιαίτερα διότι προσφέρετε μέσω του blog σας ευκαιρίες για συζήτηση επί των θεμάτων πολιτικής και όχι επί των προσώπων. Αναμένω με ενδιαφέρον τις δικές και άλλων σκέψεις επί αυτού και άλλων θεμάτων.Καλή ημέρα!

  5. Katranitsas says:

    Και τι μπορείτε να πείτε για το +1.000.000 ανέργους για τους οποίους ΔΕΝ υπάρχει η ανάλγητη πρόβλεψη να έχουν το 70% των αποδοχών τους για 3 χρόνια;Για τις δεκάδες χιλιάδες επαγγελματίες/επιχειρηματίες που εξαφανίστηκε το δημιούργημά τους για να εξασφαλίσουν τα κλοπιμαία των αλη΄των στο δημόσιο;Η διαφωνία σου με την Δράση δεν είναι τπτ μπροστά στην ανηθικότητά σου.Η στάση σας αυτ’ή στον βωμό της Ντόρας θα σας ακολουθεί για την υπόλοιπη (δημόσια) ζωή σας. Ατομικά μπορείτε να αναζητήσετε καταφύγιο στην Ραφήνα.

  6. sbyrakis says:

    Mόνο όταν όλοι χωνέψουμε ότι πρέπει άμεσα ή έμεσα να παράγουμε πλούτο, θα ξεφύγουμε… Λυπάμαι αλλά οποιαδήποτε άλλη "συνταγή" είναι καταδικασμένη… Τι να τους κάνουμε τους "αξιόλογους" δημόσιους υπαλλήλους που θα δρούν σαν τροχοπέδη σε οτιδήποτε καινοτόμο (το διαφορετικό από τα μη αποτελεσματικά υφιστάμενα) για να εξασφαλίζουν το "δημόσιο συμφέρον"? Αρκετά με αυτή την ασύμμετρη αναποτελεσματικότητα http://bit.ly/A13UN0Μαζί με τους νόμους, ρυθμίσεις και λοιπές "αρμοδιότητες" πρέπει να φύγουν άμεσα και οι θεματοφύλακες τους…

  7. Γιατί όχι; says:

    Συμφωνώ με τους περισσότερους από τους προηγούμενους.Για να μην "έχουμε σοκ" λοιπόν σε 150.000 άτομα, που στην πραγματικότητα θα ήταν 50.000 ανά έτος και μάλιστα με 70% των αποδοχών τους, προτιμούμε να έχουμε πάνω από 1.000.000 ανέργους στον ιδιωτικό τομέα; Και αν σας φαίνεται υπερβολικό, να το κατεβάσω στις 500.000.Που είναι η λογική σε αυτό;Δεν έχουν θέμα οι εκατοντάδες οικογένειες της Ελευθεροτυπίας που έκλεισε, ενώ θα είχαν θέμα κάποιες ανάλογες οικογένειες της ΕΡΤ; Ε ας είχαν… λες και δεν ξέρουμε όλοι τι γίνεται στην ΕΡΤ.Έχουμε πέσει στο γρεμό και εθελοτυφλούμε ακόμα; Αρνούμαστε να δούμε την πραγματικότητα κατάματα;Ή δεν έχουμε καταλάβει γιατί πρακτικά κανείς δεν απολύθηκε από το δημόσιο, γιατί πρακτικά καμμία άχρηστη εταιρεία και οργανισμός δεν έκλεισε…Για να λειτουργήσουν οι εκλογές σαν απελπισμένο αποκούμπι, ότι μπορεί και να σώσουν τις θέσεις τους όλοι αυτοί!Όσον αφορά την πρόταση για τις συντάξεις, τη θεωρώ σωστή, λογική και εφαρμόσιμη. Αν θέλετε μας λέτε συγκεκριμένα -και μετρήσημα- που είναι οι αντιρήσεις σας.Εκτός της ΑΜΕΣΗΣ αύξησης της απασχόλησης, το μεγαλύτερό της όφελος (και απορώ γιατί δεν προβάλεται κατάλληλα) είναι πως δεκάδες συμπολίτες μας, είχαν και έχουν πολύ σωστές σκέψεις / προτάσεις για νέες εταιρείες, πρωτοποριακές υπηρεσίες ή προϊόντα…. γνωρίζοντας όμως ότι το κόστος του ασφαλιστικού φορέα για τους ίδιους και ακόμα χειρότερα και για τους πιθανούς συνεταίρους τους, είναι αβάστακτο, και πρέπει να καταβάλεται είτε η εταιρεία έχει κέρδη είτε όχι, αποφέυγουν να ξεκινήσουν ή ξεκινούν "παράνομα".Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι το πρόβλημα της παραοικονομίας σε ένα μεγάλο μέρος οφείλεται και σε αυτό και επίσης το ξέρουμε!Ο ευκαιριακός δάσκαλος που κάνει ιδιαίτερα, ο τεχνίτης που βγάζει ένα μεροκάματο όποτε μπορεί, ΔΕΝ έχουν πρόβλημα να δηλώσουν το εισόδημά τους!Το να πληρώσουν και μάλιστα στην πηγή ένα λογικό 10-15% σαν φόρο εισοδήματος, κάτι που θα τους δώσει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσουν σωστά και νόμιμα τα χρήματα αυτά, δεν τους χαλάει καθόλου!Τους χαλάει όμως να πρέπει να πληρώσουν κάθε μήνα 300 – 400 ή και 700 Ευρώ ασφάλιση, ποσό που πολλές φορές υπερβαίνει το εισόδημα τους από αυτή την παράπλευρη δραστηριότητα, και μάλιστα είτε δουλεύουν είτε όχι… ε όχι ΠΟΤΕ δεν πρόκειται να το κάνουν!Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ένας λογικός άνθρωπός πρέπει να έχει το παραμικρό πρόβλημα με τις θέσεις της ΔΡΑΣΗΣ !

  8. Entrepreneur ? says:

    Αγαπητέ κύριε ΦαρμάκηΜου προκάλεσαν έκπληξη τα σχόλια τα οποία ακολουθούν το κείμενό σας, και τα οποία τα βρίσκω λογικά και εφαρμόσιμα.Ιδιαίτερα μου έκανε εντύπωση η άποψη που αναφέρεται πιο πάνω (και την οποία ειλικρινά δεν είχα σκεφθεί σε αυτή τη διάσταση μέχρι τώρα) ότι δηλαδή μεγάλο μέρος της παραοικονομίας οφείλεται στη δυσκολία ίδρυσης μια επιχείρησης λογω του αβάσταχτου κόστους για τις ασφαλιστικές εισφορές των εταίρων, είτε η ετιαρεία κερδοφορεί είτε όχι!Διάβασα στη συνέχεια τις πληροφορίες που έχετε για εσάς, για να ξέρω σε ποιον απευθύνομαι. Πείτε μας λοιπόν αλήθεια εσείς, ως επιχειρηματίας, δεν το αντιμετωπίσατε αυτό το πρόβλημα; Έστι εύκολα ξεκινήσατε;Αντιφάσκετε σε όσα γράφετε και μάλλον δεν τα έχετε ξαναδιαβάσει. Αντιφάσκει σαν επιχείρημα και ο λόγος που αποχωρήσατε από τη ΔΡΑΣΗ. Τώρα παραμονές εκλογών ανακαλύψατε τη διαφωνία σας;Λέτε λοιπόν ότι: "η καταστροφή του δυναμικού της οικονομίας από την μακροχρόνια ανεργία και την εξαθλίωση, έχει ένα κόστος μη αναστρέψιμο"και τι προτείνετε αντί για αυτό:"Το κράτος πρέπει να αλλάζει πρώτα θεσμικά και οργανωτικά, όσο μειώνεται. Πρέπει πρώτα να γίνονται περιττές οι αρμοδιότητες και οι υπηρεσίες του, όσο καταργούνται. Πρέπει πρώτα να αναπτύσσεται ο ιδιωτικός τομέας, όσο μεταφέρονται παραγωγικές δυνάμεις από το κράτος σε αυτόν. Και αυτό δεν γίνεται σε σύνθήκες «σοκ». Ναι, χρειαζόμαστε ένα μικρό και διαφορετικό κράτος. Θα το αποκτήσουμε όμως με μεθοδική δουλειά και μια επανάσταση πολλών καθημερινών μεταρρυθμίσεων. Είναι μια λιγότερο θεαματική και λιγότερο δραστική διαδικασία. Αλλά είναι τουλάχιστον εφικτή".Μπορείτε σας παρακαλώ να μας πείτε αυτό που προτείνετε, πόσα χρόνια, ή ακόμα καλύτερα, πόσες δεκαετίες θέλει για να υλοποιηθεί;Και όσο κρατάει αυτή η υλοποίηση, εσείς προτιμάτε να έχουμε 1.000.000 ανέργους που αυξάνονται κατά 25.000 κάθε μήνα… και οι οποιοι είναι "δυναμικό της οικονομίας" αλλά με ένα μαγικό τρόπο δεν είναι "μακροχρόνια ανεργία και εξαθλίωση"; Τι είναι; οι αυτοκτονίες και το φαΐ από τα σκουπίδια τι είναι; δομημένη ευμάρεια;Συγκρίνετε δηλαδή τους 50.000 απολυμένους (σε ένα έτος) από το δημόσιο τομέα με το 70% της αμοιβής τους, με τους 25.000 απολυμένους (ανά μήνα !) στον ιδιωτικό;Αν η δική σας ετιαρεία αύριο το πρωί έχανε το credability της, δεν είχε κεφάλαιο κίνησης, δεν μπορούσε να πληρώσει τις ασφαλιστικές εισφορές και το νοίκι της, το δημόσιο δεν της επέστρεφε τον ΦΠΑ, οι πελάτες δεν την πλήρωναν (όπως κατάλαβαίνετε δεν μιλάω για τη δική σας εταιρεία αλλά για τη μέση ελληνική εταιρεία αυτή τη στιγμή!), εσείς ως διευθυντής τι θα κάνατε;"Θεσμικές και οργανωτικές αλλαγές", και πολλές "καθημερινές μεταρυθμίσεις"; Βιαστείτε μόνο. Σήμερα έχει 17/4. Σε 13 ημέρες πρέπει να πληρώσετε, νοίκι, μισθούς, ασφαλιστικά ταμεία και πρώτες ύλες. Σιγά σιγά… δεν μας πιέζει και κανείς. Και σε 43 ημέρες πάλι… και πάλι και πάλι…Ζητώ συγνώμη για το ειρωνικό ύφος, αλλά -προσωπική μου γνώμη- αυτές οι νοοτροπίες μας έφτασαν ως εδώ… και ξέρετε; δεν έχει παραπέρα…Δεν ξέρω αν θα ψηφίσω ΔΡΑΣΗ τελικά. Αλλά είναι ίσως Η ΜΟΝΗ ΛΟΓΙΚΗ ΦΩΝΗ. Τα νούμερα και τα επιχειρήματα που έχει μου "βγαίνουν" και ξέρετε και κάτι; Ο Μάνος, είναι ο μόνος από τους πολιτικούς αρχηγούς με σοβαρή και αποδεδειγμένη επαγγελματική καριέρα.Εσείς όσο καιρό θα πολιτευθείτε, θα εμπιστευθείτε την επιχείρησή σας σε μια κυρία η οποία ουδέποτε ουσιαστικά έχει εργαστεί και το μόνο της ουσιαστικό επάγγελμα ήταν η… πολιτική; Όχι βέβαια! Σας συγχαίρω όμως και για κάτι. Για το ότι επιτρέψατε να αναρτώνται σχόλια εδώ, Μπράβο σας. Αυτό ναι, είναι κάτι που αξίζει να μετρήσει κανείς!

  9. @eucarpian says:

    Κύριε Φαρμάκη αντιλαμβάνομαι ότι ο πυρήνας της σκέψης σας αλλά κυρίως η μεθοδολογία εφαρμογής της, σε αντιδιαστολή με άλλες ανάλογες σκέψεις πιο ριζοσπαστικές, αποτυπώνεται όταν λέτε ότι «Το κράτος πρέπει να αλλάζει πρώτα θεσμικά και οργανωτικά, όσο μειώνεται. Πρέπει πρώτα να γίνονται περιττές οι αρμοδιότητες και οι υπηρεσίες του, όσο καταργούνται. Πρέπει πρώτα να αναπτύσσεται ο ιδιωτικός τομέας, όσο μεταφέρονται παραγωγικές δυνάμεις από το κράτος σε αυτόν.»Προσπάθησα κάνοντας μια, πρόχειρη είναι η αλήθεια, άσκηση επί χάρτου να δω πώς, με ποιο τρόπο, με ποια σειρά και σε ποιους χρόνους θα μπορούσε η εν λόγω προσέγγιση να είναι εφικτή, κυρίως όμως με τι πραγματικά αποτελέσματα.Χρησιμοποίησα ως παράδειγμα εφαρμογής της πρότασής σας την αρμοδιότητα αποκομιδής των απορριμμάτων, η οποία, μέχρι σήμερα, είναι ανατεθειμένη ως υπηρεσία προς εκτέλεση στις αρμόδιες Δ/νσεις Καθαριότητας των κατά τόπους Ο.Τ.Α. Το γεγονός ότι μέρος των πόρων που διατίθενται για την συνολική λειτουργία της υπηρεσίας εξασφαλίζονται από τα ανταποδοτικά τέλη που οι πολίτες πληρώνουν δεν αναιρεί στο ελάχιστο το γεγονός ότι πρόκειται για μια υπηρεσία που τελικώς καταναλώνει κρατικούς πόρους, οργανώνεται από το κράτος και ορίζεται από το κράτος. Θυμίζω πως η αποκομιδή των απορριμμάτων είναι από τη φύση της μια σύνθετη διαδικασία που διαχειρίζεται ταυτόχρονα και σε πολύ σύντομο εύρος χρόνου πολλές επί της ουσίας ανελαστικές παραμέτρους. Με άλλα λόγια, αρκεί μια παράμετρος να αστοχήσει ώστε το παραγόμενο αποτέλεσμα να είναι αρνητικό με δυσμενή τελικώς αποτελέσματα για την κοινωνική συνοχή με την ευρύτερη έννοια. Η πρότασή σας λοιπόν δέχεται ότι η αρμοδιότητα της αποκομιδής των απορριμμάτων όπως και όλες οι αρμόδιες Υπηρεσίες που την υποστηρίζουν θα μπορούσε να καταργηθεί ως περιττή στο πλαίσιο της στρατηγικής μείωσης της συμμετοχής του ευρύτερου κράτους, με παράλληλη όμως την ανάπτυξη αντίστοιχων & τουλάχιστον ισοδύναμων αναφορικά με το παραγόμενο αποτέλεσμα ιδιωτικών υπηρεσιών.Πόσο εφικτή όμως θα μπορούσε να είναι αυτή η «σταδιακή» και υπό ομαλές συνθήκες μεταφορά αρμοδιοτήτων από τη δημόσια στη ιδιωτική σφαίρα λαμβάνοντας υπόψη τις παρούσες συνθήκες, όπως εσείς προτείνετε? Πόσο έτοιμος είναι σήμερα ο ιδιωτικός τομέας για να αναλάβει άμεσα να εκτελέσει με επιτυχία αυτήν την συγκεκριμένη υπηρεσία? Πόσο διατεθειμένο είναι το πολυπληθές προσωπικό που αποτελεί αυτό που ονομάζουμε «κράτος» να εκχωρήσει αμαχητί κεκτημένα μέσα διαχρονικής πίεσης & συνδιαλλαγής ή/και εκβιασμού ?Για να συντομεύσω την σκέψη μου υποθέτω ότι για να λειτουργήσει η πρότασή σας στο παράδειγμά που επικαλούμαι θα πρέπει να ισχύσουν ταυτόχρονα τουλάχιστον τα παρακάτω- Ότι οι ιδιωτικοί φορείς που θα αναλάβουν την εν λόγω υπηρεσία θα «εξασφαλίσουν» στο μαζικά απολυμένο από τους δημόσιους φορείς προσωπικό καθαριότητας άμεση πρόσληψη και με όρους εργασίας σε βάθος χρόνου καλύτερους από αυτούς που θα ισχύουν για τους ίδιους τους εργαζόμενους εάν εκείνοι εκβιάσουν με κάθε πρόσφορο μέσο την σύνδεση και παραμονή τους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Διότι εάν δεν «εξασφαλιστεί» με κάποιο τρόπο αυτό, δεν έχουν οι εργαζόμενοι κανέναν απολύτως λόγο να «συναινέσουν» στην όποια αλλαγή υπό «ομαλές» συνθήκες (σημειώστε την παραδοχή της «υποχρεωτικής» πρόσληψης από τις ιδιωτικές εταιρείες της μεγάλης "έστω" πλειοψηφίας των απολυμένων του δημοσίου…)- Ότι το σύνολο του απολύτως απαραίτητου εξοπλισμού αποκομιδής & καθαριότητας καθώς και των συγγενών χωρικών εγκαταστάσεων, κύριων & υποστηρικτικών, που σήμερα τα ΝΠΔΔ διαχειρίζονται για την υλοποίηση της υπηρεσίας θα παραχωρηθούν ομαλά και χωρίς πρόβλημα στις ιδιωτικές εταιρείες ώστε εκείνες να αντεπεξέρχονται διαρκώς με επιτυχία στις απαιτήσεις. Προφανώς όλοι μας, ακόμη, κάνουμε υποθέσεις εργασίας για την αποτελεσματικότερη στρατηγική που θα μπορούσε να λύσει με βιώσιμο τρόπο και ει δυνατόν με ομαλό τρόπο το πρόβλημα του ελληνικού «υπερτροφικού κράτους». Και αυτό συμβαίνει διότι ακόμη έχουμε την πολυτέλεια να σκεφτόμαστε και να ενεργούμε σε ένα περιβάλλον σχετικώς «ελεγχόμενων & προβλέψιμων συνθηκών». Αναρωτιέμαι επίσης εάν μας περνάει από το μυαλό ότι με τα σημερινά δεδομένα λίγες είναι οι ελληνικές ιδιωτικές εταιρείες οι οποίες είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις σύγχρονες επιχειρηματικές απαιτήσεις λειτουργίας & οργάνωσης ώστε να είναι ουσιαστικά βιώσιμες και ανταγωνιστικές. Από την άλλη νιώθω πως θα δυσκολευτούμε πολύ να δεχθούμε ότι ο εκσυγχρονισμός, η ανάπτυξη και η επένδυση σε σύγχρονες κρατικές υπηρεσίες υποστηρικτικές των όποιων ιδιωτικών πρωτοβουλιών καταφέρουν να υλοποιηθούν είναι εξίσου απαραίτητη όσο και η ιδιωτική επιχειρηματικότητα.

  10. Mιχάλης says:

    Οι μεγαλοδικηγόροι που ηγούνται της Δράσης και υποδέχθηκαν τις πρόσφατες μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα και ζητάνε μαζικές απολύσεις στο δημόσιο, μπορούν να μας πούνε πόσα χρεώνουν για μία απλή νομική υπόθεση από την ”ύλη” που τους παρέχει το σύστημα που σε οποιαδήποτε άλλη Ευρωπαϊκή Χώρα δεν υφίσταται; Θεωρούν τους εαυτούς τους ”ιδιώτες”; Eπίσης το μέλος της Κεντρικής Επιτροπής Διονύσης Κατρανίτσας που μιλάει συνεχώς για τους αλήτες του δημοσίου μπορεί να απαντήσει 1ον Αν με αυτόν τον χαρακτηρισμό εννοεί και την σύζηγο του. 2ον. Πως κρίνει μία νεα Δ/Υ με το που διορίζεται στο δημόσιο να κάνει χρήση της ετήσιας ”άδειας ανατροφής”. 3ον Πόσο συχνά κόβει αποδείξεις; 4on Aν ξέρει κάποιον υποψήφιο της Δράσης με οικογενειακό εισόδημα 80-100.000 να παίρνει εδώ και χρόνια επίδομα ανεργίας

  11. Απλα μαθηματικα για τους πελατες του Μανου που φαντασιωνονται οτι ειναι πολιτες και ορθολογιστες. Εστω κανουμε οπως λεει ο Μανος απολυσεις 350.000 επι 15.000 ετησιως επι 0,3 μας κανουν 1,575 δις ευρω ετησιως για τα 3 πρωτα χρονια χωρις να υπολογισουμε το κοστος απο την μειωση της καταναλωσης και το κοστος για να γινουν καποιες δουλειες πλεον με ιδιωτες πχ συγκομιδη σκουπιδιων. Αληθεια με δημοσιονομικο οφελος 1,575 δις ευρω για τα επομενα 3 χρονια θα ”σωθει” η Ελλαδα? Ποιον κοροιδευετε κυριοι της Δρασης; Γιατι δεν λετε για το παραγωγικο σαμποταζ?

  12. Το συνεχιζόμενο ελλειμματικό Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών: Tο βασικό αίτιο της χρεοκοπίας που κρύβουν από το λαόΤo ελλειμματικό Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών ως το άθροισμα του εμπορικού ισοζυγίου, του ισοζυγίου των υπηρεσιών, των εισοδημάτων και των μεταβιβάσεων από την ΕΕ είναι το ισοζύγιο των συναλλαγών της χώρας με το εξωτερικό. Στο ΙΤΣ δεν συμπεριλαμβάνονται οι λογαριασμοί κεφαλαίου που περιλαμβάνουν τις αγορές και πωλήσεις περιουσιών. Έτσι μια οικονομία που έχει περίσσευμα στις συναλλαγές της με το εξωτερικό, που το Ι.Τ.Σ της είναι δηλαδή θετικό, επενδύει στο εξωτερικό το περίσσευμα, οπότε μιλάμε τότε για Καθαρή δανειοδότηση.Μια οικονομία που εμφανίζει ελλειμματικό Ι.Τ.Σ σημαίνει ότι κατανάλωσε προϊόντα και υπηρεσίες που εισήγαγε από το εξωτερικό, που επομένως δεν παρήγαγε και άρα το ΙΤΣ συνιστά τις δανειακές ανάγκες της χώρας που καλύπτονται από το εξωτερικό. Το έλλειμμα στο Ι.Τ.Σ εμφανίζεται ως εξωτερικό χρέος της οικονομίας – κρατικό και ιδιωτικό – που καθορίζει τη διεθνή θέση της οικονομίας, καλύπτεται αναγκαστικά με δάνεια του κράτους και του ιδιωτικού τομέα και με συμμετοχές των ξένων στις ελληνικές επιχειρήσεις που καταναλώνουν τα εισαγόμενα εμπορεύματα και υπηρεσίες. Το Ι.Τ.Σ της χώρας μας είναι επί δεκαετίες καταστροφικά ελλειμματικό, σε τέτοιο βαθμό, που κάθε χρόνο προσθέτει νέες υπερβολικά υψηλές δανειακές ανάγκες στο κράτος και στους ιδιώτες με αποτέλεσμα δίπλα στο παραγωγικό κενό το κρατικό χρέος να διογκώνεται επί δεκαετίες, να μην μπορεί από ένα σημείο και πέρα να εξυπηρετηθεί, μέχρι που το κράτος χρεοκόπησε εξαιτίας της συσσώρευσης των χρεών παρασύροντας μαζί του μια αναιμική σαμποταρισμένη παραγωγή και όλη τη χώρα. Τον Αύγουστο του 2002 δείξαμε, για πρώτη φορά στο άρθρο που αναρτάται στην ιστοσελίδα της ΟΑΚΚΕ «Το βιομηχανικό σαμποτάζ οδηγεί στη χρεοκοπία», την πορεία της χώρας προς τη χρεοκοπία εξαιτίας των υψηλών ελλειμμάτων που στο μεγαλύτερο ποσοστό τους διαμορφώνονται από το πελώριο εμπορικό έλλειμμα. Ένα διαρκές βιομηχανικό στην ουσία έλλειμμα που καμιά ευρωπαϊκή οικονομία δεν παρουσιάζει σε τέτοιο καταστροφικό βαθμό και με τόση χρονική διάρκεια. Στο site της ΟΑΚΚΕ είναι αναρτημένα σε ειδικό χώρο τα βασικά άρθρα της Ν. Ανατολής που αναλύουν από τότε την πορεία της χρεοκοπίας.Το παραγωγικό κενό δεν είναι αποτέλεσμα μιας στιγμιαίας αμέλειας, είναι εγκατεστημένο επί δεκαετίες, είναι ιστορικό φαινόμενο, και οφείλεται στο επί δεκαετίες οργανωμένο σαμποτάζ της παραγωγής από τους γκαουλάιτερ της νεοτσαρικής Ρωσίας: το ψευτοΚΚΕ, τον ΣΥΝ καθώς και από τους πρωθυπουργούς των Παπανδρέου Α και Γ, Σημίτη και Καραμανλή τον Β. Για να καλύψουν τα εγκλήματά τους δείχνουν τώρα τελευταία ως υπεύθυνη για τη χρεοκοπία το μνημόνιο την ΕΕ και το κεφάλαιο. Αντί δηλαδή να παραδέχονται ότι η χρεωκοπία οδήγησε τη χώρα στο μνημόνιο και στη λιτότητα λένε ότι το μνημόνιο και η λιτότητα έφεραν τη χρεοκοπία. Η αλήθεια είναι ότι μέσα στη χρεοκοπία και στη λιτότητα οι ίδιοι συνεχίζουν το παραγωγικό σαμποτάζ που μας χρεοκόπησε χρησιμοποιώντας προς το συμφέρον τους επιλεκτικά και το μνημόνιο, και κρατούν έτσι στα ύψη το έλλειμμα του Ι.Τ.Σ, καθώς και το εμπορικό έλλειμμα, για να δημιουργούν νέα ελλείμματα και να σωρεύουν νέα χρέη και να κρατούν τη χώρα στη χρεοκοπία. Αυτό το κάνουν για να την εξαρτάνε πολιτικοοικονομικά στη Ρωσία και την Κίνα αλλά και για να τη χρησιμοποιεί η πρώτη σαν εργαλείο εκβιασμού και χρεοκοπίας της ΕΕ, που θέλει να την αποσαθρώσει και να την υποδουλώσει ο ρώσικος σοσιαλιμπεριαλισμός στην πορεία του για παγκόσμια κυριαρχία. http://oakke.blogspot.com/2012/02/t.html

  13. Entrepreneur says:

    Κατ΄αρχάς δεν είδα να δίνεται κάποια απάντηση σε όσα ερωτήθηκαν πιο πάνω…Αντ΄ αυτού κατατίθενται ερωτήσεις.Πρωτότυπο αυτό! Είμαστε σε μια σελίδα υποψηφίου, ο οποίος -υποτίθεται- πρέπει να δίνει απαντήσεις στα άτομα από τα οποία ζητάει την ψήφο τους. Αντ΄αυτού, απαντήσεις δεν δίνονται και ερωτώνται οι ψηφοφόροι! Είμαστε καλά επιτέλους σε αυτό τον τόπο;Όσο για τα μαθηματικά του συμπολίτη μας πιο πάνω… πολυ καλά τα λέει, αλλά έχει απομονώσει ότι τον συμφέρει! Ποτέ δεν είπε κανείς ότι θα σωθεί ο τόπος αν και μόνο αν απολυθούν καποιοι δημόσιοι υπάλληλοι…Αυτό είναι μέρος μόνο του προβλήματος, βασικός στόχος του οποίου είναι να έχουμε άμεσα πλεονασματικό ισοζύγιο.Μέχρι σήμερα, τέλος του 4ου μήνα, είμαστε πάλι μέσα 300+ εκατομμύρια… σε αυτό έχει συντελέσει και το ότι δεν έχουν εισπραχθεί όλα τα έσοδα τα οποία και δεν προκειται να εισπραχθούν, απλούστατα διότι ο κόσμος δεν έχει άλλα λεφτά να δώσει…Τα νούμερα αγαπητέ δεν είναι έτσι ακριβώς. Κάθε δημόσιος υπάλληλος δεν κοστίζει μόνο όσο λες, δεν κοστίζει όσο η μισθοδοσία του και από τη λειτουργία και μόνο μιας δημόσιας υπηρεσίας προκύπτουν λειτουργικά έξοδα.Αντιθέτως, με τη μη λειτουργία της, αυτά δεν υπάρχουν, και μαζί με αυτά δεν υπάρχει και το ενοίκιο ή αν το κτήριο ήταν του δημοσίου, θα μπορούσε να αποφέρει και έσοδα… Αυτή βέβαια είναι μια πολύ απλοΐκή εξήγηση, όσο απλοϊκό είναι το παράδειγμά σου…Τυχαία έπεσα σήμερα στη σελίδα: http://libcafe.ning.com/profiles/blogs/6377782:BlogPost:10935Επισυνάπτω το κείμενό της… κάντε μου σας παρακαλώ μια απλή σύγκριση όχι μόνο με την κ. Μπακογιάννη αλλά και με οποιοδήποτε άλλο πολιτικό θέλετε. Ποιος έχει αν επιδείξει παρόμοιο έργο. Και… σας παρακαλώ… ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ όχι ερωτήσεις… απαντήστε μας πρώτος και μετά να απαντήσουμε και εμείς… όχι και την πίτα ολάκερη και το σκύλο χορτάτο…>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>Μια και ο Στέφανος Μάνος ηγείται ακόμα μία φορά μιας εκλογικής καθόδου, αυτή της Δράσης σε συνασπισμό με τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, αξίζει να δούμε περιληπτικά ποιος είναι ο πολιτικός για τον οποίο πολλοί λένε ότι αν τον είχαμε ακούσει από παλιά, τώρα η Ελλάδα θα βρισκόταν σε καλύτερη θέση :1977: «Από τις επιχειρήσεις στην πολιτική»: Ο Στέφανος Μάνος αφήνει μία επιτυχημένη καριέρα στην Αλλατίνη και κατεβαίνει στην πολιτική. Εκλέγεται βουλευτής και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τον επιλέγει για το Υφυπουργείο Οικισμού.1978-79: «Μικρότεροι συντελεστές δόμησης εναντίον των τσιμεντουπόλεων»: Σε μια εποχή που κυριαρχούσε η λογική της τσιμεντοποίησης και υπήρχαν περιοχές στην Αθήνα με συντελεστή δόμησης μέχρι και 10 (πολυκατοικίες τέρατα με 10.000 τετραγωνικά μέτρα σε οικόπεδα ενός στρέμματος), ο Στέφανος Μάνος είναι ο πρώτος πολιτικός που έχει την τόλμη να καθιερώσει μέγιστο συντελεστή δόμησης (2.4) για τις νέες περιοχές που έμπαιναν στο σχέδιο πόλης.«Ο πρώτος πεζόδρομος στην Ελλάδα»: Δημιουργεί, παρά τις αντιδράσεις, τον πρώτο πεζόδρομο στην Ελλάδα, στην οδό Βουκουρεστίου. Στη συνέχεια προχωρεί στην πεζοδρόμηση της Πλάκας και την προστασία του ιστορικού κέντρου της Αθήνας. Σήμερα, δεν υπάρχει Δήμος που να μην έχει στο κέντρο του δίκτυο πεζοδρόμων που κάνουν ανθρώπινη τη ζωή στην πόλη. Κι όλα άρχισαν από την οδό Βουκουρεστίου.«Μεταφορά συντελεστή δόμησης για να σωθούν τα διατηρητέα»: Μέχρι το 1979, πολλοί ιδιοκτήτες παλιών σπιτιών τα γκρέμιζαν μόλις υποπτευόταν ότι η διοίκηση επρόκειτο να τα κηρύξει διατηρητέα ή έβαζαν ρουσφέτι για να την σταματήσουν. Με την καθιέρωση της καινοτομίας της μεταφοράς συντελεστή δόμησης με το νόμο 880 / 79 του Στέφανου Μάνου, προστατεύτηκαν τα παλιά κτήρια, ενώ ταυτόχρονα μπόρεσαν οι ιδιοκτήτες να αξιοποιήσουν την περιουσία τους. Έτσι χιλιάδες ιστορικά κτήρια διασώθηκαν, καθώς η διοίκηση άρχισε με την παρότρυνση των ιδιοκτητών να τα χαρακτηρίζει διατηρητέα. Σήμερα 7.000 περίπου ιστορικά κτήρια που ομορφαίνουν τις πόλεις μας, έχουν διασωθεί από την καταστροφική μανία της τσιμεντοποίησης.«Οι πρώτοι παιδότοποι στην Ελλάδα»: Ο Στέφανος Μάνος βάζει τη λέξη "παιδότοπος" στο ελληνικό λεξιλόγιo. Σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση δημιουργούνται 186 παιδότοποι στην ευρύτερη περιοχή της πρωτεύουσας και τριπλασιάζεται ο μέχρι τότε διαθέσιμος χώρος για το παιχνίδι των παιδιών.«Επτά αντίπαλες πόλεις γιατί Ελλάδα, δεν είναι μόνο η Αθήνα»: Ξεκινά το πρόγραμμα διοικητικής αποκέντρωσης με την εκπόνηση μελετών για τη δημιουργία 7 αντιπάλων της Αθήνας πολεοδομικών συγκροτημάτων (Θεσσαλονίκη, Βόλος-Λάρισα, Πάτρα, Ηράκλειο, Γιάννενα, Καβάλα, Πτολεμαϊδα-Κοζάνη), τα οποία με τη βοήθεια έργων υποδομής και κινήτρων για την εγκατάσταση πληθυσμού και δραστηριοτήτων, θα προσέλκυαν πληθυσμό που κατευθυνόταν ως τότε στην υδροκέφαλη Αθήνα. Η προσπάθεια εγκαταλείπεται στη μέση από τους διαδόχους του.«Ξεκινά η προστασία των παραδοσιακών οικισμών»: Με νόμο του Στέφανου Μάνου ξεκινά η προστασία των παραδοσιακών οικισμών και ορίζει ο ίδιος τους πρώτους 400 (στα Ζαγόρια, στο Πήλιο, στις Κυκλάδες, κ.α.). Στα επόμενα είκοσι χρόνια, χαρακτηρίστηκαν και προστατεύτηκαν 700 περίπου οικισμοί σε όλη την Ελλάδα.«Γκαράζ σε όλα τα νέα κτήρια»: Με το νόμο 960 / 79, καθιερώνει την υποχρεωτική κατασκευή θέσεων στάθμευσης σε όλα τα νέα κτήρια. Μέτρο που αν είχε εφαρμοστεί από τους προκατόχους και τους διαδόχους του, θα έσωζε τις μεγάλες πόλεις από την κυκλοφοριακή ασφυξία.«Η πρωτεύουσα αποκτά Ρυθμιστικό Σχέδιο»: Μετά από εξαντλητικό διάλογο, ο Στέφανος Μάνος εκδίδει απόφαση που καθορίζει το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας μέχρι το 2000, στο οποίο το ελληνικό κράτος δεσμεύεται για πρώτη φορά να κατασκευάσει το μετρό της Αθήνας, το αεροδρόμιο στα Σπάτα και την Αττική Οδό.«Νέος οικιστικός νόμος για ανθρώπινες πόλεις»: Με το νόμο 947 / 79, ο Στέφανος Μάνος αλλάζει την οικιστική νομοθεσία, που ίσχυε από τη δεκαετία του ’20. Καθιερώνει τις εισφορές σε γη και χρήμα των ιδιοκτητών των περιοχών που μπαίνουν στο σχέδιο, έτσι ώστε οι πόλεις μας να έχουν κοινόχρηστους χώρους (πλατείες, πάρκα, σχολεία, κ.λπ.) και δίκτυα υποδομής (ύδρευση, αποχέτευση, κ.λπ.). Ο νόμος, όπως και οι ρυθμίσεις για τη μείωση του συντελεστή δόμησης και τις υποχρεωτικές θέσεις στάθμευσης στα γκαράζ, συναντά τεράστιες αντιδράσεις, αφού όπως συνήθως συμβαίνει στη χώρα μας, ελάχιστοι κοιτούν το γενικό όφελος που προκύπτει για το σύνολο από ένα σωστό μέτρο, όταν θίγονται τα δικά τους προσωπικά συμφέροντα. Παρόλες τις αντιδράσεις ο Στέφανος Μάνος προχωρεί.«Η αληθινή ιστορία της Αλλατίνης»: Όταν οι μεταρρυθμίσεις Μάνου άρχισαν να ενοχλούν, οι πολιτικοί του αντίπαλοι διέδωσαν ότι ο λόγος που ασχολήθηκε με την πολιτική ήταν ότι απέτυχε στις επιχειρήσεις. Η αλήθεια είναι ότι ο Στέφανος Μάνος έμεινε στη Γενική Διεύθυνση της Αλλατίνης από το 1968 μέχρι το 1977. Σε όλο αυτό το διάστημα, η επιχείρηση σημείωσε εκπληκτική ανάπτυξη (αύξησε το τζίρο της σε πραγματικές τιμές κατά 341%), διατηρώντας ταυτόχρονα σε όλη την περίοδο σημαντική κερδοφορία. Ο Στέφανος Μάνος δημιούργησε ένα νέο εργοστάσιο μπισκότων, με εκατοντάδες νέες θέσεις εργασίας και εισήγαγε για πρώτη φορά στην Ελλάδα καινοτομίες, όπως τα μπισκότα σε πακέτα και το αλεύρι για όλες τις χρήσεις. Η Αλλατίνη αντιμετώπισε προβλήματα πολύ μετά την αποχώρηση Μάνου, όταν στη δεκαετία του 80, οι κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. πάγωσαν τις τιμές πώλησης των αλεύρων, ενώ αυξάνονταν αλματωδώς οι τιμές αγοράς του σιταριού. Τότε έκλεισαν οι περισσότερες βιομηχανίες αλεύρων. Η Αλλατίνη κατάφερε όμως να κρατηθεί ζωντανή για να γίνει στη συνέχεια μία υγιής επιχείρηση με ακμαία μετοχή στο ελληνικό χρηματιστήριο.1980-81: «Η Ελλάδα αποκτά Υπουργείο για το Περιβάλλον και τη Χωροταξία (Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.)»: Με εισήγηση του Στέφανου Μάνου, δημιουργείται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, Υπουργείο για το Περιβάλλον και ο ίδιος ορκίζεται πρώτος Υπουργός Περιβάλλοντος.«Αυστηροί περιβαλλοντικοί κανονισμοί για τη βιομηχανία»: Το 1980 καθιερώνει αυστηρούς περιβαλλοντικούς κανονισμούς στη βιομηχανία. Κλείνει το ρυπογόνο σταθμό της ΔΕΗ στο Κερατσίνι και απομακρύνει το Γκάζι από το κέντρο της Αθήνας. Επίσης με Προεδρικό Διάταγμα, απαγορεύει την ίδρυση νέων μεγάλων βιομηχανιών στην Αττική, έτσι ώστε να σταματήσει η επιβάρυνση της ποιότητας ζωής στο λεκανοπέδιο και να διευκολυνθεί η ανάπτυξη της περιφέρειας.«Πρώτη φορά λήζινγκ στην υπηρεσία των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων»: Το 1981 καταθέτει νομοσχέδιο, με το οποίο προβλέπεται για πρώτη φορά η καθιέρωση του λήζινγκ (χρηματοδοτική μίσθωση), με στόχο τη διευκόλυνση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Το νομοσχέδιο δεν προλαβαίνει να ψηφιστεί. Η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. τελικά το ψηφίζει, σχεδόν χωρίς μεταβολές, αλλά το 1988, με επτά χρόνια καθυστέρηση.Οκτώβριος 1981: «Μη εκλογή Στέφανου Μάνου»: Τον Οκτώβριο του 1981, έχοντας υποστεί τον πόλεμο για τις μεταρρυθμίσεις, κυρίως από το ίδιο του το κόμμα, δεν εκλέγεται βουλευτής. Παρόλα αυτά συνεχίζει να αφιερώνει το σύνολο του χρόνου και της ενεργητικότητάς του, στην πολιτική.1982-85: «Ο πρωτοπόρος των ιδιωτικοποιήσεων»: Με μια σειρά από πύρινες ομιλίες σε μια εποχή που είναι της μόδας ο τρίτος δρόμος και οι κρατικοποιήσεις, ο Στέφανος Μάνος είναι από τους πρώτους Έλληνες πολιτικούς που παίρνει επίσημα θέση υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων. Για τη θέση αυτή, υφίσταται δριμύτατη κριτική από το κόμμα του, το οποίο τελικά τον διαγράφει προσωρινά το 1983. Ένα χρόνο μετά, οι θέσεις αυτές γίνονται πρόγραμμα της Ν.Δ. Το 1985 επανεκλέγεται βουλευτής.1986-89: «Αγώνας για ελεύθερη ραδιοφωνία»: Τον Ιούλιο του 1986 ζητά επίσημα στη Βουλή, να καταργηθεί το κρατικό μονοπώλιο στη ραδιοφωνία και προτείνει κανόνες για τη λειτουργία της ελεύθερης ραδιοφωνίας, δέκα μήνες πριν την ίδρυση του 9,84.«Πρωτοπόρος για τη μείωση των φόρων»: Με δηλώσεις, άρθρα και τροπολογίες, αγωνίζεται για τη μείωση των υπερβολικά μεγάλων φορολογικών συντελεστών στο Φ.Π.Α., τα αυτοκίνητα, τις τραπεζικές εργασίες και το φόρο εισοδήματος. Προτάσεις που υιοθετούνται όλες μέσα στην επόμενη δεκαετία.«Το κάπνισμα βλάπτει σοβαρά την υγεία»: Με δική του πρόταση και μετά από 5 τροπολογίες στη Βουλή, η κυβέρνηση καθιερώνει την ταινία που προειδοποιεί τους καταναλωτές προϊόντων καπνού: Το Υπουργείο Υγείας προειδοποιεί: ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΒΛΑΠΤΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ .1990-91:, «Αυτοχρηματοδότηση για το αεροδρόμιο Σπάτων, την Αττική Οδό και τη γέφυρα Ρίου Αντίρριου»: Ο Στέφανος Μάνος αναλαμβάνει και πάλι Υπουργός ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και λίγες εβδομάδες αργότερα, αποφασίζει ότι τα μεγάλα έργα θα προχωρήσουν με αυτοχρηματοδότηση. Θεσμός που δεν είχε χρησιμοποιηθεί στην Ελλάδα μεταπολεμικά και με τον οποίο τελικά προχώρησε η κατασκευή των τριών αυτών μεγάλων έργων.«Υπογραφή της σύμβασης του Μετρό της Αθήνας»: Μετά από εννέα μήνες σκληρών διαπραγματεύσεων, ο Στέφανος Μάνος υπογράφει τη σύμβαση του μετρό της Αθήνας, το οποίο επιτέλους ξεκινά. Τι σημαίνει αυτό, το συνειδητοποιεί κανείς αν λογαριάσει, ότι ο διαγωνισμός για το μετρό της Θεσσαλονίκης (έργο μικρότερο και ευκολότερο) έχει τελειώσει από το 1994 και η κατασκευή του μόλις ξεκίνησε.«Η απόσυρση διώχνει σε δύο χρόνια 332.453 παλιά, ρυπογόνα αυτοκίνητα»: Ο Στέφανος Μάνος καθιερώνει την απόσυρση. Εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες αποκτούν φθηνότερα καθαρά αυτοκίνητα, ενώ αποσύρονται από την κυκλοφορία 332.453 παλιά ρυπογόνα οχήματα. Η ατμοσφαιρική ρύπανση στην Αθήνα μειώνεται και γλυτώνουν από τον κίνδυνο του νέφους οι άλλες μεγάλες πόλεις.«Λεωφορειόδρομοι γι’ αυτούς που δεν έχουν Ι.Χ.»: Καθιερώνει τους λεωφορειόδρομους και ξεκινά την εφαρμογή τους. Απόφαση που αναβαθμίζει τα μέσα μαζικής μεταφοράς και ωφελεί τους περισσότερους αδύνατους οικονομικά πολίτες, οι οποίοι κατά κανόνα τα χρησιμοποιούν.1992-93: «Υπουργός Εθνικής Οικονομίας»: Στις αρχές του 1992 ο Στέφανος Μάνος ορκίζεται Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και μέσα σε δύο εβδομάδες ολοκληρώνει την αποκρατικοποίηση της ΑΓΕΤ. Στη συνέχεια αναλαμβάνει και το Υπουργείο Οικονομικών.«Για πρώτη φορά πρωτογενές πλεόνασμα στον προϋπολογισμό»: Με τη λήψη μέτρων που είχαν σημαντικό πολιτικό κόστος, επιτυγχάνει στον προϋπολογισμό του 1992, το πρώτο πρωτογενές πλεόνασμα της τελευταίας (τουλάχιστον) εικοσαετίας και η Ελλάδα ξεκινά το μακρύ και δύσκολο δρόμο για την ένταξή της στην Ο.Ν.Ε.«Πέφτει ο πληθωρισμός»: Μπαίνουν οι βάσεις για να πέσει ο πληθωρισμός, ο οποίος από 23% το 1990, πέφτει στο 12% τον Οκτώβριο του 1993 και στο 10% μερικούς μήνες αργότερα.«Απελευθερώνεται η κίνηση κεφαλαίων και το ωράριο των καταστημάτων»: Ο Στέφανος Μάνος καταργεί τους ελέγχους τιμών και τις αναχρονιστικές αγορανομικές διατάξεις που ίσχυαν από τον καιρό της κατοχής και απελευθερώνει το ωράριο των καταστημάτων, το τραπεζικό σύστημα και την κίνηση των κεφαλαίων. Αντίθετα με ότι προέβλεπαν οι Κασσάνδρες, τα μέτρα μειώνουν τις τιμές, ενισχύουν τη δραχμή και δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας.«Αγαπάς την Ελλάδα; Απόδειξη»: Ξεκινά ο αγώνας κατά της φοροδιαφυγής με ενημερωτική εκστρατεία, αλλά και μαζική χρησιμοποίηση της μηχανοργάνωσης. Για πρώτη φορά γίνονται διασταυρώσεις φορολογικών δηλώσεων με τις εισπράξεις από πιστωτικές κάρτες και αποκαλύπτονται χιλιάδες μεγάλοι φοροφυγάδες. Ταυτόχρονα καθιερώνονται μέτρα για τη διευκόλυνση του πολίτη, όπως ήταν τα σήματα πληρωμής των τελών κυκλοφορίας.«Η άσπρη τρύπα της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης»: Προχωρεί η ασφαλιστική μεταρρύθμιση του 1992, για να διασωθεί το ασφαλιστικό σύστημα και να περιοριστούν τα ρουσφετολογικά προνόμια των ισχυρών συντεχνιών. Η μεταρρύθμιση υλοποιείται παρά τη λυσσαλέα αντίδραση της τότε αντιπολίτευσης και δημιουργεί πλεόνασμα εκατοντάδων δισεκατομμυρίων, το οποίο η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που ακολούθησε, ανακαλύπτει και ονομάζει άσπρη τρύπα του προϋπολογισμού.«Καταργείται το μονοπώλιο της ΔΕΗ»: Ο Στέφανος Μάνος καταργεί το μονοπώλιο της ΔΕΗ στην παραγωγή του ηλεκτρικού ρεύματος, για να προσελκύσει ιδιώτες που θα ανταγωνιστούν τη ΔΕΗ προσφέροντας στον καταναλωτή φθηνότερο ηλεκτρικό ρεύμα. Ο κ. Σημίτης επαναφέρει το μονοπώλιο το 1994 και στη συνέχεια ανακοινώνει ότι θα το ξανακαταργήσει για να συμμορφωθεί με την ευρωπαϊκή νομοθεσία.«Ο Στέφανος Μάνος υπογράφει την κινητή τηλεφωνία»: Συμμετέχει στην οργάνωση του διαγωνισμού για την ανάπτυξη από ιδιώτες της κινητής τηλεφωνίας στην Ελλάδα και υπογράφει ο ίδιος τις άδειες που δίδονται στους πλειοδότες, από τις οποίες το δημόσιο εισέπραξε 60 δισ. δρχ., δημιουργήθηκαν 17.000 νέες θέσεις εργασίας, ενώ προχώρησε ταυτόχρονα η μεγαλύτερη ιδιωτική επένδυση που έγινε στην Ελλάδα την τελευταία εικοσαετία.«Πραγματοποιεί τις πρώτες μεγάλες ιδιωτικοποιήσεις»: Αρχίζοντας από την ΑΓΕΤ, όπου με την επιτυχημένη διαπραγμάτευσή του ανάγκασε τους αγοραστές που είχαν πλειοδοτήσει να αυξήσουν την προσφορά τους κατά 17 δισ. δρχ., ο Στέφανος Μάνος προωθεί τις ιδιωτικοποιήσεις. Αποκορύφωμα η ιδιωτικοποίηση του 49% του ΟΤΕ, που προκαλεί τεράστιες αντιδράσεις των θιγομένων συντεχνιακών και άλλων συμφερόντων. Έξι χρόνια αργότερα, ο κ. Σημίτης, ο οποίος το Σεπτέμβριο του 1993 κατέθεσε πρόταση νόμου στη Βουλή για να είναι ο ΟΤΕ 100% κρατικός και να έχει μία μόνο μετοχή, προχωρά τελικά στην πώληση του 49% του ΟΤΕ σε ιδιώτες. Η Ελλάδα όμως έχασε την έγκαιρη είσοδό της στην ΟΝΕ και οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι στον ΟΤΕ, το 4% των μετοχών που το σχέδιο Μάνου προέβλεπε να τους δοθεί δωρεάν.1994-98: «Πρώτος βουλευτής Αθηνών»: Ο Στέφανος Μάνος εκλέγεται πρώτος βουλευτής Αθηνών το 1993 και επανεκλέγεται μετά από έντονη αντιπολιτευτική δράση με 77 χιλιάδες σταυρούς προτίμησης το 1996.«Αγώνας για δημοκρατία στη Νέα Δημοκρατία»: Στο διάστημα που προηγήθηκε του τρίτου Συνεδρίου της Ν.Δ., ο Στέφανος Μάνος παρουσιάζει ένα σύνολο προτάσεων για να οργανωθεί δημοκρατικά το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας (αρχηγός με θητεία, άμεση επιλογή των συνέδρων από τα μέλη του κόμματος, κ.λπ.). Οι περισσότερες από τις προτάσεις αυτές γίνονται αποδεκτές από όλους τους υποψήφιους αρχηγούς. Μετά την εκλογή του νέου αρχηγού, το Συνέδριο ουσιαστικά διαλύεται και το καταστατικό που καθιερώνεται δια βοής, είναι ακόμα λιγότερο δημοκρατικό από το προηγούμενο.«Η Νέα Δημοκρατία διαγράφει το Στέφανο Μάνο»: Στις αρχές του 1998, η Νέα Δημοκρατία διαγράφει οριστικά από τις τάξεις της το Στέφανο Μάνο γιατί επιμένει μαζί με άλλα κορυφαία στελέχη ότι στις περιπτώσεις που η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. εφαρμόζει το πρόγραμμα της Ν.Δ., δεν μπορούμε να μην υποστηρίζουμε το σωστό, επειδή το υποστηρίζει ο αντίπαλος.«Πρόταση για σταυρό και περιφερειακή εκπροσώπηση και στις ευρωεκλογές»: Το Νοέμβριο του 1998, ο Στέφανος Μάνος καταθέτει πρόταση νόμου για την καθιέρωση σταυρού προτίμησης και εκπροσώπησης των περιφερειών και στις ευρωεκλογές. Τα κόμματα απορρίπτουν την πρόταση για να μη θίξουν το προνόμιο του εκάστοτε αρχηγού να διορίζει τους ευρωβουλευτές.Η ενεργός δράση του Στέφανου Μάνου συνεχίζεται και καθόλη τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, είτε ως ανεξάρτητου συνεργαζόμενου βουλευτή, είτε ως απλού πολίτη, με εκατοντάδες παρεμβάσεις υπό μορφή τροπολογιών, δηλώσεων, άρθρων, που αφορούν όλα τα μείζονα θέματα που απασχολούν την Ελλάδα.

  14. Katranitsas says:

    Χαίρομαι πολύ Μιχάλη-Δευκαλίωνα για την παρακμή που εκφράζεις με το μήνυμα σου. Είσαι το δείγμα της άλλης Ελλάδας, αυτής που θα αφήσουμε πίσω.Η γυναίκα μου , λοιπόν, είναι καθηγήτρια μέσης εκπαίδευσης έπειτα από την διαδικασία του διαγωνισμού μέσω ΑΣΕΠ που ισχύει για όλους τους εκπαιδευτικούς. Παρ’όλα που δεν ανήκει στους αλήτες ΔΥ σαν και σένα έχω την διαβεβαίωση του Στέφανου Μάνου πως θα είναι η πρώτη που θα απολυθεί.Συνεχίζοντας για την άδεια ανατροφής (εννεάμηνη και όχι ετήσια) που δικαιούται οποιοσδήποτε καλά θα κάνει να την χρησιμοποιήσει.Όσο για τις αποδείξεις που εκδίδει η επιχείρησή μου μπορώ να σου κολλήσω στην μούρη τα δεκάδες φύλλα ελέγχου χωρίς παράβαση καθώς και τις εκθέσεις τακτικού ελέγχου της τελευταίας τουλάχιστον εικοσαετίας με μηδενικές παραβάσεις του ΚΒΣ.Επίσης μπορείς να απευθυνθείς στου +60 εργαζόμενους της επιχείρησής μου για να σε διαβεβαιώσουν για την πλήρη κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών τους , όπως οφείλω βέβαια πάλι μαζί με τα φύλλα ελέγχου του ΙΚΑ αν θές πάλι για την εικοσαετία που λειτουργεί αυτή η εταιρεία.Για το τελευταίο δεν μπορώ να σε βοηθήσω (και δεν νομίζω να μπορεί να σε βοηθήσει και κανένας εδώ που τα λέμε)

  15. Pingback: Λύσεις είναι οι δραστικές | Κωστής Λυμπουρίδης

Σχόλια:

  • Facebook Page:

  • Εγγραφείτε:

    για παραλαβή νέων δημοσιεύσεων με e-mail

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.