Β Κεφαλαίο

Δεν τον αδικώ. Στο μικρό, απλοϊκό σύμπαν του επαρχιώτη δημοσιογράφου, οι επιχειρηματίες παίρνουν πάντα δουλειές στο μιλητό, με πολιτικά ανταλλάγματα και διαπλοκές. Και οι «πολιτευτές», όπως προσπάθησε να μειώσει κάτι που έκανα με αξιοπρέπεια και για το οποίο είμαι περήφανος, ασχολούνται με την πολιτική για να την εξαργυρώσουν. Όλα αυτά δηλαδή που άφησα με σιχαμάρα πίσω μου όταν αποφάσιζα ν’ανοιχτώ έξω από τα σύνορα, ήρθαν να με εκδικηθούν, ευτυχώς αυτή τη φορά με την μορφή βαλκανικά κουτοπόνηρης, μικρόνοης αλλά τουλάχιστον διασκεδαστικής «δημοσιογραφίας».

Για τον μαχητικό Δημοσιογράφο (με Δ κεφαλαίο, όπως τον έμαθε, αυτόν, αλλά και όλους τους άλλους συντάκτες των καταγγελτικών πορτοκαλί μπλογκς, ο πατριάρχης των τρωκτικών της Ζούγκλας), πίσω από κάθε αντίθετη άποψη κρύβεται μια απεχθής συνωμοσία, την οποία πρέπει ν’αποκαλύψει. Ή και να κατασκευάσει. Αμαθής, ημιαγράμματος και πεισματικά επαρχιώτης, δεν έχει ούτε την πνευματική εξάρτυση, αλλά ούτε και την κλίση, για μία μονομαχία επιχειρημάτων με το υποψήφιο θήραμα. Το debate είναι acquired taste, όπως λένε και οι αγγλοσάξωνες για οτιδήποτε απαιτεί μια κάποια τριβή για να το εκτιμήσεις. Αλλά ούτε και το κίνητρο άλλως τε για κάτι τέτοιο: το εξ’ ίσου ακατέργαστο κοινό του αποκαλυπτικού Δημοσιογράφου (με Δ κεφαλαίο, πάντοτε, και με την βούλα της ΕΣΗΕΑ) βαριέται γρήγορα με πράγματα που δεν μπορεί να παρακολουθήσει, όπως οι λεπτές διαφορές των εννοιών, ειδικά όταν ξεφεύγουν από την απλοϊκή λογική με την οποία κατανοεί το μικρό, απλοϊκό σύμπαν του. Θέλει αίμα, και ει δυνατόν, αίμα με λάσπη. Μη μπορώντας ν’αποδομήσει το επιχείρημα, αποδομεί την αξιοπιστία αυτού που το εκφέρει. Ad hominem. Ad nauseam.

Ο υπογράφων π.χ., ως επιχειρηματίας (με ε πεζό πάντα, γιατί ως γνωστόν ο επιχειρηματίας είναι εξ’ορισμού κρατικοδίαιτος απατεώνας) δεν έχει πολιτική άποψη: έχει ιδιοτελές συμφέρον. Αφ’ ης στιγμής μάλιστα διετέλεσε και «πολιτευτής» (και αυτό με πεζό π, εκτός αν συμμετείχε σε ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ· τότε, και μόνον τότε, το Π θα ήταν κεφαλαίο, γιατί τότε θα ήταν ενεργός Πολίτης· πραγματικός, όχι σαν αυτούς με τα ρεσώ), τότε πια είναι προφανές ότι εκτελεί διατεταγμένη υπηρεσία. Και μάλιστα επαίσχυντα προδοτική: εισπράττει χρηματική αμοιβή για τις υπηρεσίες του (φυσικό, αφού ως επιχειρηματία τον ενδιαφέρει μόνο το κέρδος) από τα αντεθνικά κέντρα που επιβουλεύονται την εθνική ανεξαρτησία, όπως το ΔΝΤ, (φυσικό αφού ως επιχειρηματίας δεν έχει ίχνος πατριωτισμού), την οποία ξαναβγάζει σε οφ-σορ (sic) σε φορολογικούς παραδείσους (φυσικό, αφού ως γνωστόν οι επιχειρηματίες είναι φοροφυγάδες), ενώ θα βγάλει την εταιρεία του στο άρθρο 99 για να φάει τον τίμιο ιδρώτα των εργαζομένων που εκμεταλλεύεται (κι αυτό φυσικό, αν και προτιμώ το αίμα από τον ιδρώτα, είναι πιο θρεπτικό). Το παραληρηματικό κατηγορητήριο του Hot Dog Βαξεβάνη (με Β κεφαλαίο, όταν η βλακεία συντάσσεται με περικεφαλαία) στο πρόσωπό μου, θα ενέπιπτε στις διατάξεις του αστικού κώδικα περί συκοφαντικής δυσφήμισης, στις διατάξεις περί δυσφήμισης ανώνυμης εταιρείας, αλλά και στα μισά πειθαρχικά παραπτώματα του κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ, αλλά φοβάμαι ότι οποιαδήποτε σχετική διαδικασία θα σκοντάψει στην προστασία των ιατρικής φύσης προσωπικών δεδομένων του.

Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, ο Δημοσιογράφος έκανε μάχιμο ρεπορτάζ: ανακάλυψε το web site της εταιρείας μου, στο οποίο ξεδιάντροπα περηφανεύομαι, ότι το ΔΝΤ (μαζί με μια ντουζίνα άλλους διεθνείς οργανισμούς) χρησιμοποιεί λογισμικό που έχουμε σχεδιάσει και αναπτύξει. Όλα ήταν πια ολοφάνερα: λέω ό,τι λέω, γράφω ο,τι γράφω και κάνω ο,τι κάνω για να προωθήσω – επ’ αμοιβή φυσικά – τα συμφέροντα του «πελάτη» μου. Σχεδόν έβλεπε μπροστά του τη σκηνή, όπου ο κ.Τόμσεν μου υποσχόταν ένα ακόμη υπερτιμολογημένο εργάκι ως ανταμοιβή για τις επικοινωνιακές μου υπηρεσίες. Υποσχέθηκε δε στο κοινό του Hot Dog, μια αποκαλυπτική έρευνα για «τις εταιρείες που συναλλάσονται με το ΔΝΤ».

Δεν τον αδικώ. Στο μικρό, απλοϊκό σύμπαν του επαρχιώτη δημοσιογράφου, οι επιχειρηματίες παίρνουν πάντα δουλειές στο μιλητό, με πολιτικά ανταλλάγματα και διαπλοκές. Και οι «πολιτευτές», όπως προσπάθησε να μειώσει κάτι που έκανα με αξιοπρέπεια και για το οποίο είμαι περήφανος, ασχολούνται με την πολιτική για να την εξαργυρώσουν. Όλα αυτά δηλαδή που άφησα με σιχαμάρα πίσω μου όταν αποφάσιζα ν’ανοιχτώ έξω από τα σύνορα, ήρθαν να με εκδικηθούν, ευτυχώς αυτή τη φορά με την μορφή βαλκανικά κουτοπόνηρης, μικρόνοης αλλά τουλάχιστον διασκεδαστικής «δημοσιογραφίας».

Δεν του πέρασε καν από το μυαλό (πως θα χωρούσε πρακτικά άλλως τε;) ότι μια ελληνική εταιρεία μπορεί να έχει αναπτύξει λογισμικό στα πλαίσια διεθνούς προγράμματος για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, χρηματοδοτούμενο από το ΔΝΤ, την ΕΚΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κά, έχοντας κερδίσει σειρά διεθνών διαγωνισμών. Ότι αυτό το λογισμικό, που ανέπτυξε αυτή η μικρή ελληνική εταιρεία κερδίζοντας διεθνή καταξίωση στον χώρο της, παρέχεται δωρεάν ως ανοικτό λογισμικό σε οποιονδήποτε εθνικό ή διεθνή οργανισμό θέλει να το χρησιμοποιήσει και ότι χρησιμοποιείται αυτή την στιγμή σε δεκάδες διαφορετικές χώρες και από δεκάδες φορείς, συμπεριλαμβανομένου του ΔΝΤ. Ότι έχει παρουσιαστεί σε επιστημονικά συνέδρια από την Νέα Υόρκη έως τη Σεουλ.

Και δεν του πέρασε καν από το μυαλό, ότι με αυτή την αμήχανη λάσπη δεν θίγει εμένα, αλλά τους συνεργάτες μου που ξενύχτησαν με μεράκι να το σχεδιάσουν και να το φτιάξουν, και μαζί τους, όλους τους Έλληνες που, όπως έλεγε και κείνο το τραγουδάκι του Σαββόπουλου, οι Κωλοέλληνες, «στην οθόνη σκυμμένοι, θεϊκά δεμένοι με την Οικουμένη» παλεύουν να κρατήσουν το κεφάλι έξω από την Βλακεία που μας πνίγει. Με το Β κεφαλαίο.

Γ.Φ.

Posted in Άρθρα, Επιλογές. Bookmark the permalink. RSS feed for this post. Leave a trackback.

Σχόλια:

  • Facebook Page:

  • Εγγραφείτε:

    για παραλαβή νέων δημοσιεύσεων με e-mail

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.