Ιστορίες γι’αγρίους #1: ΟΑΕΔ

Κάποτε, πριν γίνει η Βουλγαρία πλήρες μέλος της Ε.Ε., ήθελα να προσλάβω μία εξειδικευμένη στατιστικό από την Βουλγαρία, που έτυχε να γνωρίσω ενώ έκανε πρακτική άσκηση στην Eurostat στο Λουξεμβούργο. Προχωρώντας στις νόμιμες διαδικασίες για την πρόσληψή της και την άδεια εργασίας της, η αίτησή μου, που έπρεπε να εγκριθεί από τον ΟΑΕΔ, απερίφθη, διότι σύμφωνα με τα αρχεία του ΟΑΕΔ υπήρχαν ήδη έλληνες στατιστικοί που αναζητούσαν εργασία. Θα έπρεπε, μου είπαν, να προσλάβω έναν από αυτούς. Ξαναέκανα την αίτηση με απόλυτη τυπικότητα, ζητώντας αυτή την φορά «Απόφοιτο στατιστικής, με μεταπτυχιακά στην οικονομετρία, άριστη γνώση αγγλικών, ρωσικών και βουλγαρικών, και προϋπηρεσία σε οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Η αίτηση φυσικά εγκρίθηκε. Απλά, όλη αυτή η παλαβομάρα κόστισε στον φορολογούμενο το μεροκάματο ενός δημοσίου υπαλλήλου, και σε μένα μερικά μεροκάματα ενός συνεργάτη μου που συμπλήρωνε κι έτρεχε να καταθέσει αιτήσεις. Η γραφειοκρατία δεν μπορεί ποτέ ν’ακολουθήσει τις ανάγκες της αγοράς και περιορίζει σαδιστικά την ελευθερία των ανθρώπων. Η απάντηση είναι λιγότερο κράτος.

Posted in Σχόλια. Bookmark the permalink. RSS feed for this post. Leave a trackback.

2 Responses to Ιστορίες γι’αγρίους #1: ΟΑΕΔ

  1. Errikos says:

    Κουράγιο να έχεις να γράφεις !

  2. Spiros says:

    Κατατοπιστικότατο το άρθρο για όσα βιώνουμε

Σχόλια:

  • Facebook Page:

  • Εγγραφείτε:

    για παραλαβή νέων δημοσιεύσεων με e-mail

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.