Αριστερά – Δεξιά

Διαβάζω ένα πολύ όμορφο κείμενο της Αντιγόνης Λυμπεράκη και σκέφτομαι πόσο ωραίο ακούγεται να λες ότι μπορείς να πάρεις «θέσεις που τέμνουν τον άξονα Αριστερά-Δεξιά και τοποθετούνται σε άλλες διαστάσεις». Πιθανόν να είναι και εφικτό αν θεωρήσεις ότι ο άξονας Αριστερά – Δεξιά είναι το επαρχιώτικο ελληνικό κομματικό φάσμα. Όμως δυστυχώς το Αριστερά – Δεξιά υπάρχει υπαρκτό και αναπόφευκτο ακόμα και στα ίδια τα παραδείγματα που φέρνει η Αντιγόνη Λυμπεράκη για να τον υπερβεί: στο περιβάλλον, στην ισότητα των γενεών και σε άλλα.

Όταν από τις αγαθές προθέσεις πρέπει κανείς να πάει σε πρακτικές λύσεις διακυβέρνησης, υπάρχουν αριστερές λύσεις, κεντρώες λύσεις και δεξιές λύσεις, που ορίζονται θεμελιωδώς από τον ρόλο που επιθυμούμε να έχει το κράτος στην πολιτεία μας, από την οριοθέτηση του ιδιωτικού και του δημόσιου ζωτικού χώρου του πολίτη, και από τις ιεραρχήσεις των αξιών μας. Όπως το παλιό αυτό και θεμελιώδες δίπολο ανάμεσα στην αριστερή συλλογικότητα και την δεξιά ατομικότητα, ή αυτό ανάμεσα στην αριστερή πίστη ότι μπορείς να αλλάζεις με το ζόρι τις κοινωνίες προς τα εκεί που θέλεις εσύ και την δεξιά γνώση ότι αυτό δεν είναι πάντα σοφό.

Όσο η Ευρώπη και ο Δυτικός Κόσμος θα έχουν να αντιμετωπίσουν νέες προκλήσεις, θα υπάρχουν αριστερές και κεντρώες και δεξιές προοπτικές, αριστερές και κεντρώες και δεξιές λύσεις. Και δεν είναι καθόλου κακό. Αντιθέτως μάλιστα. Η Δημοκρατία ήταν πάντα το παιχνίδι του έντιμου σώφρονος συμβιβασμού ανάμεσα σε αντικρουόμενες πλευρές και τις χρειάζεται για να λειτουργήσει.

Posted in Σχόλια. Bookmark the permalink. RSS feed for this post. Leave a trackback.

Σχόλια:

  • Facebook Page:

  • Εγγραφείτε:

    για παραλαβή νέων δημοσιεύσεων με e-mail

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.