Ηθική υπεροχή και ρεαλιστικές λύσεις

Στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, και ειδικά στις πολυκομματικές κυβερνητικές πλειοψηφίες, η ικανότητα έντιμου συμβιβασμού είναι πολύ πιο ουσιώδης από την επίτευξη ουσιαστικής συμφωνίας και «σύνθεσης». Είναι η ρεαλιστική προσέγγιση που αναγνωρίζει την διαφωνία, την δέχεται και την ελέγχει θεσμικά, ξέροντας ότι η δημοκρατία είναι το βαρετό, πλην ασφαλές, πολίτευμα του εφικτού και όχι του ιδεατού. Αυτό ήταν που έπρεπε να γίνει και με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο και πρέπει ν’ αναγνωρίσει κανείς στην Νέα Δημοκρατία ότι κινήθηκε σε αυτήν την κατεύθυνση.

Αυτό όμως είναι πολύ δύσκολο σε μια κοινωνία που έχει μάθει να ανάγει τα πάντα σε ηθικό επίπεδο. Από την μια οι διαφωνίες γίνονται συμβολικές κόκκινες γραμμές γιατί είναι η ίδια η ταυτότητα αυτών που διαφωνούν. Από την άλλη θεοποιείται η συχνά ανέφικτη συναίνεση ενώ συκοφαντείται ο χρήσιμος πολιτικός συμβιβασμός. Όταν οι ψηφοφόροι σου αξιολογούν τα πάντα με ηθικές απολυτότητες είναι δύσκολο να πεις «διαφωνώ κάθετα με αυτό αλλά το δέχομαι για να περάσει εκείνο». Άσε που σε συμφέρει κιόλας να μην γίνει τίποτα αλλά να παραμείνεις ηθικά αλώβητος και ασυμβίβαστος. Και αυτό ήταν αυτό που έκαναν η ΔΗΜΑΡ και το ΠΑΣΟΚ σε αυτήν την περίπτωση. Οι κεντρο-αριστερές τους καταβολές προτίμησαν την άχρηστη ηθική υπεροχή από την ρεαλιστική λύση.

Posted in Σχόλια. Bookmark the permalink. RSS feed for this post. Leave a trackback.

One Response to Ηθική υπεροχή και ρεαλιστικές λύσεις

  1. Pingback: Ηθική υπεροχή και ρεαλιστικές λύσεις | ΜΟΙΡΟΓΝΩΜΟΝΙΟ

Σχόλια:

  • Facebook Page:

  • Εγγραφείτε:

    για παραλαβή νέων δημοσιεύσεων με e-mail

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.