Μεθοδολογία ορθής ψήφου

Σε πολλές μεθοδολογίες ορθής ψήφου που κυκλοφόρησαν πρόσφατα με αφορμή τις δημοτικές εκλογές, προκρίνεται μια αποκλειστικά διαχειριστική ή τεχνοκρατική άποψη επιλογής του πιο αποτελεσματικού διαχειριστή, χωρίς πολιτικά ή άλλα κριτήρια. Η αλήθεια είναι ότι η παράμετρος αυτή είναι πολύ σημαντική, καθώς ο Δήμαρχος οφείλει εν πολλοίς να διαχειρίζεται τις συγκεκριμένες αρμοδιότητες που του αναθέτει ο Νόμος με τους συγκεκριμένους πόρους που του εκχωρεί η κυβέρνηση, σε μάλλον στενά πλαίσια αυτονομίας. Άρα μας ενδιαφέρει να συντηρεί σωστά τον δημόσιο χώρο και τις δημόσιες υποδομές, να ασκεί σωστά τις διοικητικές του αρμοδιότητες κοκ. Είναι όμως αυτή η μόνη παράμετρος;

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν επιλέγουμε τον διευθυντή μιας δημόσιας υπηρεσίας. Αν ήταν τόσο απλά και μη πολιτικά τα πράγματα, θα εμπιστευόμασταν την επιλογή αυτή στον ΑΣΕΠ βάσει τυπικών προσόντων διοίκησης, εμπειρίας και βιογραφικού. Αν ο Δήμαρχος ήταν απλά ο Διευθυντής μιας δημόσιας υπηρεσίας, πόσοι από εμάς άλλως τε θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι έχουν τις γνώσεις και την εμπειρία επιλογής και πρόσληψης ανώτατων διευθυντικών στελεχών; Ο λόγος που εκλέγουμε (και θέλουμε να εκλέγουμε!) είναι ότι η πολιτική διάσταση της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι εξ’ίσου σημαντική με την διαχειριστική.

Κατ’αρχάς γιατί είναι αναπόφευκτο οι πολιτικές προτεραιότητες κάθε δημάρχου να διαμορφώνουν θεμελιωδώς τον τρόπο που ασκεί την διαχείριση αυτή. Αν μη τι άλλο για την θεμελιώδη επιλογή, αν ο Δήμος πρέπει ο ίδιος να παράγει τις υπηρεσίες που οφείλει να παρέχει ή πρέπει να τις αναθέτει στον ιδιωτικό τομέα. Αν πρέπει πχ να λειτουργεί ο ίδιος παιδικούς σταθμούς με δικές του υποδομές και δικό του προσωπικό, ή αν θα μπορούσε να δίνει στους δημότες κουπόνια για ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς. Αν αυτό που μετράει στην παροχή των κοινωνικών υπηρεσιών είναι μόνο το κόστος τους ή και η εμπιστοσύνη των πολιτών. Αν βλέπει τις τοπικές επιχειρήσεις ως «δημότες» των οποίων τα δικαιώματα οφείλει να προστατέψει ή ως πηγή δημοτικών τελών που θα χρηματοδοτήσουν άλλες προτεραιότητες. Αυτά είναι πολιτικές προτεραιότητες και η Ρένα Δούρου είχε από μια άποψη δίκιο όταν έλεγε ότι ένας αριστερός δήμαρχος μαζεύει τα σκουπίδια διαφορετικά από έναν δεξιό.

Αλλά πέρα από αυτά, που είναι πολιτικά και πολύ πρακτικά, ο Δήμαρχος έχει έναν καθόλου απτό αλλά πολύ πραγματικό και πολύ πολιτικό ρόλο. Στην Αθήνα η ανάκτηση της Βίλλας Αμαλία ή της Δημοτικής Αγοράς της Κυψέλης, ή η έξωση του αγανακτισμένου κάμπιγκ στο Σύνταγμα, ή η άρνηση της άδειας οργάνωσης ρατσιστικών εκδηλώσεων σε δημόσιο χώρο, δεν ήταν απλές διοικητικές πράξεις εφαρμογής της νομιμότητας. Έγιναν σε συγκεκριμένο χρόνο, είχαν συγκεκριμένη πολιτική σημασία, και ήταν εν τέλει πρώτα πράξεις πολιτικές και μετά διαχειριστικές. Η εν χορώ αγανάκτηση οργανωμένων Δημάρχων για την πρόταση είσπραξης από αυτούς του φόρου ακίνητης περιουσίας ήταν πολιτική πράξη.

Ο Δήμαρχος είναι αναπόφευκτα πολιτικό πρόσωπο. Και αν η σοβαρότητα, η τιμιότητα, και η διαχειριστική ικανότητα είναι οι αυτονόητες, ελάχιστες αναγκαίες συνθήκες, οι πολιτικές θέσεις είναι που κάνουν την διαφορά. Άλλως τε είναι μιζέρια να αρκείσαι στα αυτονόητα και στα απλά αναγκαία.

Posted in Άρθρα and tagged . Bookmark the permalink. RSS feed for this post. Leave a trackback.

Σχόλια:

  • Facebook Page:

  • Εγγραφείτε:

    για παραλαβή νέων δημοσιεύσεων με e-mail

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.