Το έλασσον και το μείζον

Διαβάζω τα διάφορα σχόλια για το θέμα των καθαριστριών του Υπ.Οικ. Είναι κάτι προσωπικό, που θυμήθηκα από μια συζήτηση που μόλις είχα, και που θα μου επιτρέψετε να πω κι ας φανεί αυτοαναφορικό. Όταν πριν κάποια χρόνια, στην αρχή της κρίσης, η εταιρεία μου αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα ρευστότητας και προσπαθούσα να κάνω περικοπές κόστους από παντού, είδα ότι «αντικειμενικά» ήμουν αναγκασμένος να κάνω και δύο απολύσεις, σε δύο πρόσωπα των οποίων οι υπηρεσίες ήταν πολυτέλεια δεδομένων των συνθηκών. Για το ένα, έναν τεχνικό, γύρισα τον κόσμο ανάποδα, παρακάλεσα γνωστούς και φίλους, και του βρήκα μια εξίσου καλή δουλειά πριν του ζητήσω να φύγει από εμάς. Για την άλλη, την κυρία, που σε βάση πλήρους απασχόλησης, καθάριζε και πρόσεχε τα γραφεία μας, δεν μπόρεσα να βρω (με κανονική σύμβαση και ασφάλιση όπως σε εμάς) παρά μια θέση μερικής απασχόλησης. Θεώρησα, χωρίς δεύτερη σκέψη, ότι ήταν ηθική υποχρέωσή μου, να την κρατήσω part-time, για την άλλη μισή ημέρα σε εμάς, κι ας είχα βρει να δώσω την δουλειά φτηνότερα σε μια εταιρεία καθαρισμού. Τι θέλω να πω: σε αυτά τα θέματα υπάρχει πάντα και η διάσταση της ηθικής ευθύνης. Και φιλελευθερισμός είναι πάνω από όλα ο σεβασμός της αξιοπρέπειας του κάθε ξεχωριστού ατόμου. Και δεν μπορείς να ανάγεις την απόλυση των καθαριστριών σε σημαία μεταρρυθμιστικού εξορθολογισμού, πριν ξεφορτωθείς τα πολύ περισσότερα παιδιά της πολιτικής ελίτ που έχεις βολέψει σε χιλιάδες άχρηστες θέσεις άχρηστων φορέων, ως επιστημονικούς συνεργάτες, διευθύνοντες συμβούλους και μέλη διοικητικών συμβουλίων για να βιοπορίζονται στον θάλαμο αναμονής της εξουσίας. Και αθροιστικά, κοστίζουν περισσότερο και παράγουν λιγότερο. Υπάρχει το έλασσον, υπάρχει και το μείζον.

Posted in Σχόλια. Bookmark the permalink. RSS feed for this post. Leave a trackback.

Σχόλια:

  • Facebook Page:

  • Εγγραφείτε:

    για παραλαβή νέων δημοσιεύσεων με e-mail

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.