Το «μέτωπο της λογικής» θεωρεί όλη την υπόλοιπη Ελλάδα παράλογη. Το οποίο φυσικά είναι παράλογο.

Σε μια από τις περίφημες διαλέξεις του στο Harvard, o M.Sandel, βασιζόμενος στον J.Rawls και επεκτείνοντας τα επιχειρήματά του, δείχνει ότι ο δημόσιος διάλογος για το τι είναι δίκαιο (στο οποίο ο Sandel προσθέτει και το καλό), που είναι και η πεμπτουσία της πολιτικής, δεν μπορεί να βασίζεται σε μια μονοσήμαντη κοινή λογική, αλλά σε μια διαρκή δημόσια συζήτηση και αντιπαράθεση βάσει θεμελιωδών αρχών, που θα οδηγεί σε συνεχή και αέναη αναθεώρηση και των αρχών και των συμπερασμάτων. Η ουσία εδώ είναι η μέθοδος: η γόνιμη αντιπαράθεση. Το ότι αυτή η αντιπαράθεση πρέπει να γίνεται ορθολογικά (δηλαδή με κριτική σκέψη), διόλου δεν σημαίνει ότι η κοινή λογική μπορεί να μας οδηγήσει με κανόνες σε μονοσήμαντα, ασφαλή συμπεράσματα στην καθημερινή, πρακτική πολιτική, ακριβώς γιατί οι έννοιες της δικαιοσύνης και του καλού είναι εκτός του πεδίου της. Αυτοί που κόπτονται για συνθέσεις και συναινέσεις στην βάση της κοινής λογικής, δεν καταλαβαίνουν ότι μιλούν για την δική τους κοινή λογική, δηλαδή για τις δικές τους αρχές και ότι ταυτόχρονα αποκλείουν με τον τρόπο αυτό από την συζήτηση αυτούς που δεν τις μοιράζονται. Έτσι, η «κοινή λογική» στην πολιτική είναι μετα-πολιτική αλλά και αυταρχικά αντι-πολιτική, γιατί ουσιαστικά απαξιώνει την αντιπαράθεση αρχών. Και οδηγεί το «μέτωπο της λογικής» να θεωρεί όλη την υπόλοιπη Ελλάδα παράλογη. Το οποίο φυσικά είναι παράλογο.

(Ένα σχόλιο για το άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη, «Το πρώτο μεταμνημονιακό κόμμα», όπου υποστηρίζει ουσιαστικά ότι κοινή λογική είναι η μεγιστοποίηση του οικονομικού αποτελέσματος και ξεχνά ότι ουσία της πολιτικής αντιπαράθεσης είναι και η διαρκής αναζήτηση της δίκαιης διανομής του).

Posted in Σχόλια. Bookmark the permalink. RSS feed for this post. Leave a trackback.

Σχόλια:

  • Facebook Page:

  • Εγγραφείτε:

    για παραλαβή νέων δημοσιεύσεων με e-mail

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.