Η απόφαση δεν είναι για το ποιός σε εκπροσωπεί

Τα κοινοβουλευτικά πολιτεύματα βασίζονται πάντα σε έναν θεμελιώδη συμβιβασμό ανάμεσα στην αντιπροσωπευτικότητα και στην κυβερνησιμότητα. Τα κοινοβούλια και οι κυβερνήσεις που προκύπτουν από αυτά δεν είναι και δεν οφείλουν να είναι στατιστικά αντιπροσωπευτικά του εκλογικού σώματος, ούτε οι πολιτικές να προκύπτουν αναγκαστικά από συνθέσεις. Κάτι τέτοιο θα ήταν προφανώς αναποτελεσματικό.

Οι εκλογές μεταφέρουν τον συμβιβασμό αυτό, συχνά με μορφή διλήμματος, στον κάθε πολίτη που καλείται μερικές φορές να επιλέξει ανάμεσα στην εκπροσώπησή του και στην διακυβέρνησή του. Ανάμεσα στο ποιός τον εκπροσωπεί και στον ποιός τον κυβερνά. Και να ζυγίσει ποιό από τα δυό βαραίνει περισσότερο. Πρέπει όμως πρώτα να συνειδητοποιήσει ότι πρόκειται για δυο διαφορετικά πράγματα για να μπορέσει να τα ζυγίσει, και να ψηφίσει ανάλογα.

Το εκλογικό μας σύστημα, με το bonus των εδρών που χαρίζει στον πρώτο αφαιρώντας τες ουσιαστικά από τον δεύτερο, κάνει το δίλημμα πιο επιτακτικό, καθώς είναι ο πρώτος αυτός που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα κυβερνήσει. Οι συνεργασίες με τρίτους και τέταρτους δεν είναι παρά παρηγορητικές, καλόπιστες προσδοκίες, προφάσεις και υπεκφυγές.

Και σε αυτήν την ιστορική στιγμή είναι από την μεριά του ποιός από τους συγκεκριμένους δύο θα κυβερνήσει που η ζυγαριά βαραίνει συντριπτικά· όχι από την μεριά του ποιός θα μας εκπροσωπήσει. Είναι διλημματικό, είναι πολωτικό, είναι πιθανόν άδικο, αλλά είναι έτσι. Και έχουμε το χρέος και την ευθύνη να επιλέξουμε. Γιατί σε αυτήν την ιστορική στιγμή, αυτοί που είναι έτοιμοι να μας πάρουν μαζί τους στον δικό τους κίνδυνο, πρέπει να μας βρουν απέναντι.

Posted in Σχόλια and tagged , . Bookmark the permalink. RSS feed for this post. Leave a trackback.

Σχόλια:

  • Facebook Page:

  • Εγγραφείτε:

    για παραλαβή νέων δημοσιεύσεων με e-mail

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.