Εθνικο Αφηγημα

“Όλοι εμείς που ζούμε καθημερινά την δημιουργία και την επιτυχία, την αποκοτιά και το πείσμα, την αποτυχία και την επιβίωση, ξέρουμε να διηγηθούμε τέτοιες ιστορίες. Τις γράφουμε εμείς οι ίδιοι άλλωστε με πείσμα και πάθος. Δεν έχουν παρά να σωπάσουν για να μπορέσουν να μας ακούσουν και να βρουν αυτές που ήδη υφαίνουν το επόμενο εθνικό αφήγημα. Όχι για να τις αναδείξουν σε ημερίδες επιχειρηματικότητας ή να τις επιδοτήσουν με επενδυτικούς νόμους. Αλλά για να μην τις πνίγουν εν τη γεννέσει τους. Με αδειοδοτήσεις γραφειοκρατών, με υπογραφές και σφραγίδες, με φορολογία φανερή και κρυφή, με τα λύτρα των λήσταρχων της καθημερινής διαφθοράς, με δυσβάστακτους κεφαλικούς φόρους εργασίας για ένα χρεωκοπημένο ασφαλιστικό σύστημα. Με το τεράστιο κρυφό κόστος που έχει για την οικονομία της πράξης το χρεωκοπημένο εκπαιδευτικό σύστημα. Με τον παρά φύσει ανταγωνισμό των “στοχευμένων” φανερών και κρυφών – κυρίως – επιδοτήσεων.”


“Γυρίζουμε σελίδα, γράφοντας ένα νέο αναπτυξιακό αφήγημα για τη χώρα, για τη νέα γενιά, για να αποκτήσουμε υγιείς και βιώσιμες οικονομικές βάσεις».  Μιχ. Χρυσοχοϊδης, Υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, 1/12/2010.

Άκουσα τον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Ανάπτυξης να μιλούν για το “νέο εθνικό αναπτυξιακό αφήγημα” που χρειάζεται η Ελλάδα για να βγει από την κρίση. Μεθοδολογικά έχουν δίκιο, το λένε άλλωστε οι σύμβουλοι και τα βιβλία, ένα “αφήγημα” είναι η αποτελεσματικότερη μέθοδος ηγεσίας. Ο καλύτερος τρόπος να θελήσει μια κοινωνία ολόκληρη, βιωματικά, τον στόχο και τον τρόπο, ώστε οι χιλιάδες καθημερινές πράξεις, χιλιάδων καθημερινών ανθρώπων, να πραγματώνουν τελικά χιλιάδες καθημερινά προσωπικά αφηγήματα. Χωρίς καν να το συνειδητοποιούν. Το πέτυχαν με αριστοτεχνικό τρόπο ο Κένεντυ και ο Μάρτιν-Λούθερ Κινγκ, το παλεύει ο Ομπάμα. Ο Βενιζέλος με την Μεγάλη Ιδέα και ο Καραμανλής με τον εκσυγχρονισμό του ’60 και το ευρωπαϊκό όραμα του ’70, στα καθ’ ημάς. Εθνικά αφηγήματα ήταν η είσοδός μας στο κλαμπ των ισχυρών του ευρώ και η διοργάνωση των Αγώνων, όσο κι αν τώρα, απεδείχθησαν και τα δύο καταστροφικά και κίβδηλα.

Από τον Πρωθυπουργό όμως και τον Υπουργό Ανάπτυξης, δεν άκουσα το ίδιο το “αφήγημα” για την ανάπτυξη. Μια ιστορία δηλαδή: με αρχή, περιπέτειες, δυσκολίες, συγκρούσεις και αίσιο τέλος. Μια Ιθάκη δηλαδή, τόσο κοντά πάνω στον χάρτη ώστε να την πιστεύεις, αλλά και τόσο τόσο μακρινή στον ορίζοντα ώστε να ταξιδεύεις. Τόσο υπέροχη ώστε να μην το βάζεις κάτω.

Αντί γι’ αυτό, άκουσα έναν επενδυτικό νόμο που θα τονώσει την επιχειρηματικότητα, αγωνιώντας ουσιαστικά να πείσει μια δύσπιστη κοινωνία, ότι αυτήν την φορά οι διαδικασίες θα είναι καθαρές και διαφανείς, οι επιδοτήσεις δεν θα γίνουν βορά των επιτήδειων, θα είναι τώρα στοχευμένες και αποτελεσματικές. Αλλά το να εκλιπαρείς την εμπιστοσύνη που έχεις χάσει, σαν να παρακαλάς για μια δεύτερη ευκαιρία, δεν είναι αφήγημα.

Άκουσα κι άλλες αμήχανες προσπάθειες να συλλαβιστεί ένα νέο αφήγημα για την οικονομία. Η “Πράσινη Ανάπτυξη” θα γινόταν “η ατμομηχανή της Ελλάδας της αριστείας”. Ο Τουρισμός είναι η βαρειά μας Βιομηχανία. Ο Πολιτισμός είναι η βαρειά μας Βιομηχανία. Η καινοτομία και η επιχειρηματικότητα των νέων είναι η ελπίδα μας για έξοδο από την κρίση, αρκεί τάχα “να απενοχοποιηθεί η επιχειρηματικότητα” και να συστήσουμε ένα ακόμη “Εθνικό Συμβούλιο Εξωστρέφειας”. Παραδόξως, το μόνο κομμάτι της οικονομίας που είναι ένα ζωντανό αφήγημα εξωστρέφειας, η Ναυτιλία μας, δεν κέρδισε ποτέ από καμία διακυβέρνηση μια ρητορική έστω υποψηφιότητα για τον ρόλο του εθνικού αφηγήματος.

Εσχάτως, και η Αγροτική Παραγωγή έγινε η βαρειά μας Βιομηχανία. Η ανάπτυξη της Ελλάδας θα ξεκινήσει από την αγροτική ανάπτυξη, το ελληνικό brand name σε δεκατρία καλάθια προϊόντων, ένα για κάθε μια από τις δεκατρείς περιφέρειες του διοικητικού Καλλικράτη. Άλλο με παξιμαδάκια και τσίπουρο, άλλο με λάδι και ελιές τσακιστές, όλα θα κερδίσουν την θέση που δικαιωματικά τους αξίζει στα ντελικατέσεν του πλανήτη, φτάνει να δώσουμε επιδοτήσεις για εκθέσεις, δράσεις προώθησης, πιστοποιήσεις. Αλλά η παρηγοριά της προσδοκίας της κρατικής στοργής των επιδοτήσεων σε απελπισμένους ανθρώπους, δεν είναι αφήγημα. Στην καλύτερη περίπτωση είναι business plan επαρχιακού συμβούλου marketing και στην χειρότερη υποσχέσεις τοπικού κομματάρχη.

Στις πραγματικές οικονομίες τα αφηγήματα δεν γεννιούνται από επικοινωνιακούς συμβούλους αλλά από πραγματικές ιστορίες, πραγματικών ανθρώπων. Επιχειρηματιών και δημιουργών που μοχθούν μαζί τους. Και κυρίως επιχειρηματιών-δημιουργών. Ιστορίες δημιουργίας ή ιστορίες επιτυχίας. Ιστορίες αποκοτιάς και πείσματος καμιά φορά. Αποτυχίας και επιβίωσης κάποτε. Από αυτές τις ιστορίες ίσως αυτήν την στιγμή μία, και αυτές που θα την μιμηθούν και θα την ξεπεράσουν, θα είναι η αφορμή του νέου εθνικού αφηγήματος που αναζητούν αμήχανα ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας για την οικονομία.

Όλοι εμείς που ζούμε καθημερινά την δημιουργία και την επιτυχία, την αποκοτιά και το πείσμα, την αποτυχία και την επιβίωση, ξέρουμε να διηγηθούμε τέτοιες ιστορίες. Τις γράφουμε εμείς οι ίδιοι άλλωστε με πείσμα και πάθος. Δεν έχουν παρά να σωπάσουν για να μπορέσουν να μας ακούσουν και να βρουν αυτές που ήδη υφαίνουν το επόμενο εθνικό αφήγημα. Όχι για να τις αναδείξουν σε ημερίδες επιχειρηματικότητας ή να τις επιδοτήσουν με επενδυτικούς νόμους. Δεν το έχουν ανάγκη άλλωστε. Αλλά για να μην τις πνίγουν εν τη γεννέσει τους. Με αδειοδοτήσεις γραφειοκρατών, με υπογραφές και σφραγίδες, με φορολογία φανερή και κρυφή, με τα λύτρα των λήσταρχων της καθημερινής διαφθοράς, με δυσβάστακτους κεφαλικούς φόρους εργασίας για ένα χρεωκοπημένο ασφαλιστικό σύστημα. Με το τεράστιο κρυφό κόστος που έχει για την οικονομία της πράξης το χρεωκοπημένο εκπαιδευτικό σύστημα. Με τον παρά φύσει ανταγωνισμό των στοχευμένων φανερών και κρυφών – κυρίως –  επιδοτήσεων.

Με άλλα λόγια, αντί να προσπαθούν να επινοήσουν και να αρθρώσουν το νέο εθνικό αφήγημα που χρειάζεται η ανάπτυξη, ας κάνουν πρώτα σωστά την σκληρή και ταπεινή δουλειά του διαχειριστή για την οποία εξελέγησαν. Είναι λιγότερο υψιπετές από ένα ακόμα  “Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο για την Εξωστρέφεια” και πολύ πιο αληθινό.

GFa, Twitting as: @gregoryfarmakis

Posted in Άρθρα and tagged , , . Bookmark the permalink. RSS feed for this post. Leave a trackback.

Σχόλια:

  • Facebook Page:

  • Εγγραφείτε:

    για παραλαβή νέων δημοσιεύσεων με e-mail

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.