Σχεδιαζοντας με το δαχτυλο στο χωμα την επομενη μερα

«Η Ελλάδα που γεννιέται δεν μουτζώνει την Βουλή στην Πλατεία. Μουτζώνει κάποτε κρυφά τον εαυτό της για τα λάθη που έκανε και αυτούς που εμπιστεύτηκε. Αγωνιά μήπως οι ωδίνες της γέννας γίνουν σπασμοί θανάτου. Μαζεύει τα κομμάτια της, απογοητεύεται και ξανά πεισμώνει, θυμώνει και ξανά ονειρεύεται, προσπαθεί, απαιτεί. Αλλάζει. Αλλά δεν αγανακτεί. Τώρα ξέρει. Σχεδιάζει με το δάχτυλο στο χώμα, σιωπηλά, την επόμενη μέρα.»

Η Ελλάδα που γεννιέται δεν αγανακτεί στην Πλατεία. Καθώς έχει το βλέμμα της πεισματικά στραμμένο έξω από τα όρια αυτού του επαρχιώτικου κράτους, κρατάει αναγκαστικά τον στολισμένο με παλιά εκκωφαντικά συνθήματα ομφαλό της Ελληνικής ιστορίας, την Βουλή και την Πλατεία της δηλαδή, έξω από το οπτικό της πεδίο. Προσποιείται, συχνά αμήχανα και πολλές φορές φοβισμένα, ότι δεν την αφορά αυτό το απεγνωσμένο ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα στους ενδεείς πολιτικούς πάτρωνες και στους αγανακτισμένους πρώην πελάτες τους.

Γιατί αυτό το ξεκαθάρισμα λογαριασμών έχει μοναδικό διακύβευμα την εκατέρωθεν απόδοση ευθυνών για την αναπόφευκτη κατάρρευση αυτού του ρηχού και κυνικού κοινωνικού συμβολαίου που υπογράφτηκε με την ίδια απερίσκεπτη αμετροέπεια, στην ίδια πλατεία, ανάμεσα στους ίδιους πολιτικούς και στο ίδιο πλήθος, τριάντα χρόνια πριν, για να επεκτείνεται από τότε επιμελώς με νέες ρήτρες αμοιβαίων παροχών και αντιπαροχής προνομίων. Δεν είναι η ιερή αγανάκτηση της αδικίας. Είναι η αγοραία αγανάκτηση των ανήμπορων πια συνεταίρων που ρίχνουν το φταίξιμο ο ένας στον άλλον.

Σαν τους δήθεν εξαπατημένους καιροσκόπους μικροεπενδυτές, που ενώ ήθελαν οι ίδιοι τόσο πολύ να πιστέψουν τις υποσχέσεις για γρήγορα και έξυπνα κέρδη, τώρα μαζεύονται στην αυλή του λαϊκού τους δικαστηρίου απαιτώντας δικαιοσύνη. Ακόμα και οι κιτρινισμένες εφημερίδες τους είναι ολόιδιες με τις ροζ εφημερίδες του χρηματιστηρίου που μιλούσαν για «έξυπνο χρήμα». Τότε ξύπνιοι, τώρα εξαπατημένοι. Είναι πάντα έτοιμοι να επενδύσουν ξανά στην επόμενη, έξυπνη τάχα, κίνηση: την δραχμή, την περήφανη χρεοκοπία, την εθνικά αξιοπρεπή φυγή από την Ευρώπη. Αλλά προς το παρόν απαιτούν μόνο τιμωρία κι εκδίκηση. Μετά, βλέπουμε.

Αλλά κάθε μέρα, την ίδια ώρα που η παλιά αγανακτισμένη Ελλάδα στήνει αυτήν την ιεροτελεστία ιερής αγανάκτησης, και ενώ τα παιδιά της εξασκούνται στο μόνο μάθημα που έμαθαν στα πανεπιστήμια παίζοντας την Άμεση Δημοκρατία, η άλλη Ελλάδα ακόμα προσπαθεί. Να κάνει την δουλειά της κάθε μέρα καλύτερα· να διορθώσει ένα-ένα όλα αυτά που μας πληγώνουν, διορθώνοντας πρώτα τον εαυτό της· να αντέξει κατ’ αρχήν, για να καταφέρει να αποδείξει τι αξίζει μετά. Και ανοίγεται στην οικουμένη: για να μάθει, να καταλάβει, να ξεσηκώσει ιδέες και πράξη. Δοκιμάζει, πειραματίζεται και βρίσκει δρόμους. Αλλάζει τρόπο δουλειάς ή αλλάζει και δουλειά. Δεν αγανακτεί, αλλά οργίζεται. Με αυτήν την αγανακτισμένη Ελλάδα που απειλεί να την παρασύρει μαζί της.

Η Ελλάδα που γεννιέται δεν μουτζώνει την Βουλή στην Πλατεία. Μουτζώνει κάποτε κρυφά τον εαυτό της για τα λάθη που έκανε και αυτούς που εμπιστεύτηκε. Αγωνιά μήπως οι ωδίνες της γέννας γίνουν σπασμοί θανάτου. Μαζεύει τα κομμάτια της, απογοητεύεται και ξανά πεισμώνει, θυμώνει και ξανά ονειρεύεται, προσπαθεί, απαιτεί. Αλλάζει. Αλλά δεν αγανακτεί. Τώρα ξέρει.

Σχεδιάζει με το δάχτυλο στο χώμα, σιωπηλά, την επόμενη μέρα.

Γ.Φ.

tweeting as @GregoryFarmakis

Posted in Άρθρα, Επιλογές. Bookmark the permalink. RSS feed for this post. Leave a trackback.

26 Responses to Σχεδιαζοντας με το δαχτυλο στο χωμα την επομενη μερα

  1. Christos Grampsas says:

    Ένα από τα καλύτερα κείμενα που έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό. Είναι σίγουρο ότι η οποιαδήποτε ελπίδα δεν έρχεται … από την Πλατεία. Μπορεί να είναι σιωπηλή αλλά υπάρχει.

  2. @kkoolook says:

    Εὐστοχος όπως πάντα. Για να σε καταλάβει όμως κανείς, πρέπει να έχει δοκιμάσει το επιχειρίν στην Ρωμανία… Α! μπαϊ δε γουέι, αν αντί για Ελλάδα χρησιμοποιούσες τον όρο Ρωμανία θα συμφωνούσα 1000%. να τι θυμήθηκα http://goo.gl/Yu7EY

  3. Aristos Doxiadis says:

    Like a long-legged fly upon the streamHis mind moves upon silence.

  4. Stavros Markopoulos says:

    Καλά τα λες σειρούλα :)

  5. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ !!! Μακάρι οι ξένοι να μπορούσαν να δούν ότι υπάρχει και αυτή η Ελλάδα πίσω απ την γελοιότητα αυτής που προβάλλεται και μας ρεζιλέυει καθημερινά…

  6. sbyrakis says:

    Ακριβέστατη προσέγγιση!Πως να διορθωθεί όμως το σύνολο αν δεν διορθωθούν πρώτα τα άτομα που το απαρτίζουν? Μάλλον ξεκινώντας ο καθένας από τον εαυτό του.βήμα 1 = το τα ξέρω όλα πρέπει να γίνει δεν ξέρω τίποταβήμα 2 = το δεν ξέρω τίποτα πρέπει να γίνει θέλω να μάθωβήμα 3 = το θέλω να μάθω πρέπει να γίνει θέλω να κάνωβήμα 4 = το θέλω να κάνω πρέπει να γίνει θέλω να κάνουμεΔυστυχώς είναι πάρα πολλοί οι Έλληνες που είναι ακόμη στο βήμα 0…

  7. Nicos AYNNIS says:

    Διαβάζοντας το κείμενο αυτό, σήμερα Σάββατο πρωί, τολμώ να πω ότι είναι το πλέον ξεχωριστό Σάβατο πρωί των τελευταίων μηνών. Ευχαριστώ θερμά. Ακόμη κι εγώ, ο εκ φύσεως αισιόδοξος, εκείνος που πιστεύει στην κοινωνία πολιτών καταφανώς περισσότερο απ’ ότι στην πολιτική, άντλησα επιπλέον αισιοδοξία κι επιπλέον πίστη στον ενεργό και σκεπτόμενο πολίτη. Μου θύμισε το γνωστό: Μια μικρή ομάδα σκεπτομένων και αφοσιωμένων στον σκοπό τους ανθρώπων μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο. Πράγματι αυτό είναι το μόνο πράγμα το οποίο στην ιστορία μπορεί να συμβεί (Margaret Mead). Είμαι κάποιος που προσήλθε την πρώτη μέρα στο προσκλητήριο του Συντάγματος, αγανακτισμένος με την κοινοβουλευτική ολιγαρχία, τον επαγγελματισμό της επανεκλογής, την κοινωνία των κολλητών, το απέραντο δημόσιο που είναι πιο κοντά απ’ οτιδήποτε άλλο στην αιωνιότητα και τη δαιμονοποίηση της αριστείας, της δημιουργικότητας, του κέρδους, του εθελοντισμού, αναφωνώντας "Επιτέλους: ελευθερία, δικαιοσύνη, κοινωνία πολιτών, αξιοκρατία, συμμετοχή, πολική ένωση της Ευρώπης!". Κάποιος που στο σύνθημα του πανώ στο Σύνταγμα "Δημοκρατία άμεση Στον διάολο οι ενδιάμεσοι" βρήκε μια αλήθεια, όχι όμως όλη την αλήθεια, ερμηνευτική του προβλήματος και διδακτική για το μέλλον. Με ενδιαφέρον θα περιμένω νέα κείμενα σας. Νίκος Γιαννής

  8. Nancy Mathioudaki says:

    Εξαιρετικό κείμενο!Επιτέλους και μια αναφορά στους χιλιάδες που προσπαθούν να "κάνουν την δουλειά τους κάθε μέρα καλύτερα, να διορθώσουν ένα-ένα όλα αυτά που τους πληγώνουν, διορθώνοντας πρώτα τον εαυτό τους· να αντέξουν κατ’ αρχήν, για να καταφέρουν να αποδείξουν τι αξίζουν μετά. Δοκιμάζουν και βρίσκουν δρόμους, αλλάζουν δουλειά. Δεν αγανακτούν, αλλά οργίζονται". Αντιπροσωπευτική νοοτροπία επιτυχημένων (και εν μέσω κρίσης) CEO. Βέβαια, δεν είμαι σίγουρη ότι στην παρούσα είναι εύκολο να "ξανά ονειρεύεται κανείς", αλλά τουλάχιστον σιγά σιγά μπορεί να αρχίσει να προσπαθεί να επανασχεδιάζει το μέλλον (εταιρίας, καριέρας κλπ). Ευχαριστώ, Νάνσυ Μαθιουδάκη

  9. Σε μια εποχή που μας έχουν πνίξει οι αγανακτισμένοι και οι τραμπούκοι είναι ότι πιο εύστοχο διάβασα.

  10. Γρηγόρη,Εργασία – Συνέπεια – Επιμονή είναι το τρίπτυχο που με το μανδύα της αυτοκριτικής, θα μας δώσει την αισιόδοξη πορεία στο τώρα & αύριο αυτού του τόπου.Μόνο αν παραδεχτούμε τις αδυναμίες μας, θα εξελιχθούμε χωρίς τυχοδιωκτικές πρακτικές που το βρώμικο το κάνουμε καθαρό ή το σαθρό μιζαριστικά στέρεο.Ήρθε η στιγμή να ξεφύγουμε από τη νοοτροπία της λαϊκής μας ρήσης μας: " O Μανώλης με τα λόγια κτίζει ανώγια & κατώγια"!Πολύ ωραίο κείμενο φίλε!Χρόνης Καραχάλιος

  11. Ανθούλα Μ. Αθανασιάδου says:

    Απίστευτα προβοκατόρικο κείμενο!!!!!!!!!!!Τι λες ρε φίλε! Όσοι είναι στις πλατείες είναι καιροσκόποι; τεμπέληδες; και όσοι δεν είναι δουλεύουν, κάνουν αυτοκριτική και διορθώνουν αόρατα τα κακώς κείμενα; και τα παιδιά μας δεν μαθαίνουν τίποτα στα πανεπιστήμια εκτός από το να "παίζουν" την άμεση δημοκρατία; και τι στο καλό ήταν αυτό "…έξω από τα όρια αυτού του επαρχιώτικου κράτους; " ήμαρτον!Κι εγώ σπούδασα στη Γαλλία, κι εγώ είμαι συγγραφές με 15 βιβλία και παίρνω ψίχουλα, κι η κόρη μου σπουδάζει στη Φιλοσοφική σχολή Αθηνών και της βγαίνει ο κώλος στο διάβασμα και δουλεύει συγχρόνως και ο άντρας μου είναι μηχανικός και δουλεύει μέχρι τις 8 το βράδυ ΚΑΙ σαββατοκύριακα αυτό το καιρό και μετά κατεβαίνουμε στη πλατεία, όχι για να βγάλουμε τα απωθημένα μας στους άδειους τοίχους της βουλής, αλλά για να συμμετέχουμε στη λαική συνέλευση και να δουλέψουμε μαζί με τους συμπολίτες μας για καλύτερο μέλλον. Και τις αδυναμίες μας παραδεχόμαστε και μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Αλλά καλέ μου άνθρωπε, ξεβολευόμαστε και λίγο!

  12. christos says:

    Just-world-Hypothesis και Κομπλεξισμός

  13. nibo says:

    Το διαβασα και αναθαρρησα!

  14. @kkoolook says:

    Αυτό εδὠ http://goo.gl/mvQFn είναι σαν να σε διαβάζω ανάποδα!

  15. nibasbo says:

    <html><head><style type="text/css"><!– DIV {margin:0px;} –></style></head><body><div style="font-family:verdana, helvetica, sans-serif;font-size:10pt"><div></div><div>Interesting αν και οχι ξεκαθαρο (πιο ιντερεστινγκ ειναι η συζητηση-σχολια- που ακολουθουν το κειμενο)<br>&nbsp;</div> <br>T:2106459088<br>F:2106427806<br>M:6974505754<div><br></div><div style="font-family:verdana, helvetica, sans-serif;font-size:10pt"><br><div style="font-family:times new roman, new york, times, serif;font-size:12pt"><font size="2" face="Tahoma"></div></div></div></body></html>

  16. nibo says:

    sorry νομιζα, εκ παραδρομης, οτι το post (του kkoolook) απευθυνοταν σε μενα (μου ηρθε με mail κι εγω νομιζα οτι ηταν απο φιλο μου κι απαντησα με mail. Kαι δε σβηνει τωρα!). Να με συγχωρεις ΓΦ που σου λερωσα τον τοιχο, αν το δεις (κ μπορεις) σβηστο for me pls

  17. marleoni says:

    Ευχαριστώ – για ένα κείμενο που εκφράζει απόλυτα αυτό που νιώθω!

  18. christos says:

    Όταν φτάνεις σε οργασμό λες ευχαριστώ;

  19. Μαίρη Μηλιώνη says:

    Ότι πιο καλύτερο έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό!Επιτέλους! Να αρχίσουν να ακούγονται τέτοιες απόψεις! Είναι πια καιρός να "μαζέψουμε τα κομμάτια" και να κάνουμε με πείσμα την δουλειά μας, όσο πιο καλύτερα μπορούμε, μόνο έτσι θα σωθούμε! Αρκετά με την πλατεία!

  20. marios says:

    Πολύ καλό κείμενο επί της ουσίας, όμως δεν πρέπει να πέφτουμε στην ίδια παγίδα της γενίκευσης, μηδενισμού και ελιτισμού. Είμαι σίγουρος ότι πολλοί από τους πολίτες που διαμαρτύρονται στις πλατείες είναι ανθρωποι σοβαροί, επαγγελματίες και έχουν όρεξη να δουλέψουν με το χέρι στο χώμα. Μην υποτιμάμε την οργή και την απογοήτευσή τους. Σίγουρα πρέπει να βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα, όμως κανένας δεν περρισεύει σε αυτή την προσπάθεια. Οι εμπειρίες και οι γνώσεις πρέπει να κοινοποιούνται ακόμα και σε εκείνους οι οποίοι δεν είχαν την ευκαιρία ή τη βούληση να διευρύνουν τους ορίζοντες τους. Ακόμα και στις μεγάλες πολυεθνικές οι στρατηγικές επιλογές λαμβάνονται μέσα από συναντήσεις/συνεδριάσεις χωρίς agenda όπου ο καθένας καταθέτει ιδέες , εμπειρίες και προτάσεις. Αυτό που είναι δύσκολο να αλλάξει στην ελλαδική κοινωνία και νοοτροπία είναι πάψουμε να μιλάμε με ατάκες και ιδεολογήματα και να προτείνουμε συγκεκριμένες λυσεις σε προβλήματα. Η συμβολή ανθρώπων οι οποίοι έχουν πετύχει να δημιουργήσουν βιώσιμες εταιρείες ή καριέρα στο εξωτερικό (και όχι μόνο ) είναι πολύ χρήσιμη. Μπορουμε να τους φέρουμε κοντά μας? Εμείς τους θέλουμε? Σίγουρα πάντως το πολιτικό κατεστημένο δεν τους θέλει στα πόδια του…

  21. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΙΑΝΝΙΟΣ says:

    Όσο υπάρχουν άνθρωποι στον τόπο μας, ειδικά νέοι όπως και εσείς, που κατέχουν την γνώση και μπορούν και την εκφράζουν με αυτόν τον υπέροχο τρόπο, δικαιούμεθα να ελπίζουμε. Κύριε Φαρμάκη σας ευχαριστώ γιατί μου επιτρέπετε να εξακολουθώ να ονειρεύομαι.

  22. ΤΟ ΘΕΜΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ -ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ – ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΟΡΤΗΣ ΠΟΥ ΟΚΑΘΕ ΕΙΔΗΚΟΣ ΚΑΙ ΜΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ;ΑΠΟ ΛΥΣΙ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΠΑΣΧΟΥΜΕ.ΚΑΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΚΑΝΕΝΑ [ ΕΙΔΕΙΚΟ ] ΝΑ ΑΣΚΟΛΕΙΤΑΙ .ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΗΝΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ;ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ΠΟΥ ΟΙ ΠΕΙΡΑ ΜΟΥ ΕΙΝΕΤΑ ΧΡΩΝΙΑ ΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΜΟΥ [ 71 ] ΧΡΩΝΟΝ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΜΕΤΟΧΗ ΕΝΕΡΓΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΟΙ ΛΥΣΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ.-ΒΡΕΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΑΝ ΧΩΡΑ ΣΕ [ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ] ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΙ ΑΠΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ [ ΚΑΤΟΧΗ ] ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΕΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΕΙΟ [ Ε .Α . Μ ] ΧΩΡΙΣ ΚΗΔΕΜΟΝΙΑ ΚΑΝΕΝΟΣ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΘΑ ΕΔΩΝΕ ΤΗΝ[ ΛΥΣΙ ] ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. ;

  23. Δημήτρης Αλικάκος says:

    Ο Μαυροκορδάτος την ώρα που η χώρα χανόταν από το τούρκικο σπαθί, την ώρα που η τύχη της κρινόταν στα πεδία των μαχών, εκείνος ονειρευόταν Εκλογές, Σύνταγμα, Διακήρυξη Ανεξαρτησίας και άλλα ωραία. Και φυσικά την αφεντιά του Κυβερνήτη… των υπόδουλων Ελλήνων. Αποτέλεσμα: Μία καθοριστική ήττα (μάχη του Πέτα) και δύο εμφύλιοι πόλεμοι φέρουν τη σφραγίδα του. Στο τέλος, αυτός ο σπουδαρχίδης και η φαναριώτικη παρέα του είχαν μετατρέψει τους επαναστατημένους σε ένα θίασο κυνηγημένων που έτρεχαν στα βουνά να κρυφτούν από τις ορδές του Ιμπραήμ που έκαιγε και έσφαζε ανενόχλητος. Η στρατιωτική (καθολική) ήττα της Ελλάδας από τους Τούρκους ήταν γεγονός. (σκεφτείτε, κρίνετε, και συγκρίνετε)

  24. Katerina Parra says:

    Αυτόν τον Γρηγόρη Φαρμάκη τον προσυπογράφω και τον υποστηρίζω 100%.Αν αυτό δεν είναι αρκετά σημαντικό για σένα,είναι απείρως σημαντικό για μένα…

  25. Φιλιος says:

    Προσυπογράφω

  26. Stratos Safioleas says:

    Εξαιρετικός. Πιστεύω στη δύναμη της Ελλάδας που επιμένει αλλοιώς και δε ψάχνει λύσεις σε "Τράπεζες Ανατολής" και στα μυστικά κοιτάσματα χρυσού και διαμαντιών του Χαρδαβέλα.Θέλω να προτείνω το εξής κάνοντας, ελπίζω, μικρή κατάχρηση του χώρου του Γρηγόρη: Πρέπει να δημιουργήσουμε και να αναδείξουμε νέα πρότυπα. Πρότυπα είναι οι άνθρωποι που δημιουργούν, που εργάζονται, που χρησιμοποιούν το ταλέντο τους. Αρκετά τα λαμόγια καταλαμβάνουν τόσο χώρο στο δημόσιο διάλογο.Θέλω να δείτε το http://www.goodnews.gr και το @goodnewsgr Θέλω να σας παρακαλέσω όχι να τα ακολουθείτε – φυσικά αυτό το θέλουμε – αλλά κυρίως να τα τροφοδοτείτε. Ακόμα είμαστε σε beta mode, αλλά σύντομαι περνάμε και σε νέα φάση. Η πρόθεσή μας είναι να αναδείξουμε αυτή την Ελλάδα που θα πάρει την ευθύνη. Σε αυτό θα ήθελα να παρακαλέσω για τη συμμετοχή σας. ΥΓ. Φυσικά τον Γρηγόρη τον παρακολουθούμε με πολύ ενδιαφέρον.

Σχόλια:

  • Facebook Page:

  • Εγγραφείτε:

    για παραλαβή νέων δημοσιεύσεων με e-mail

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.