Tag archives for Ελλάδα

«Η κακιά μοίρα της Ελλάδας θα είναι το να σέρνεται στο τέλμα για δεκαετίες. Αυτό να φοβάστε»

Πριν κάποια χρόνια, στις αρχές ακόμα αυτής της περιπέτειας, είχα την εξαιρετική τύχη και τιμή να έχω μια προσωπική, μεγάλη και πολύ ουσιαστική συζήτηση με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Τον είχα ρωτήσει για την καταστροφή που έβλεπα να ερχόταν. Θυμάμαι ακόμα αυτολεξεί την απάντησή του: «Αγαπητέ, το πρόβλημα δεν είναι η καταστροφή. Ζήσαμε καταστροφές και βρήκαμε την δύναμη να τις ξεπεράσουμε. Η κακιά μοίρα της Ελλάδας θα είναι το να σέρνεται στο τέλμα για δεκαετίες. Αυτό να φοβάστε». Και βλέπω σήμερα μια ανύπαρκτη – ηθικά και πολιτικά – κυβέρνηση, να εξαντλεί την μικρόνοη πονηριά της στο να προπαγανδίσει ως επιτυχία την άτακτη υποχώρησή της. Βλέπω τους αμήχανους – πολιτικά και ιστορικά – εταίρους μας να σπρώχνουν το πρόβλημα λίγο παρακάτω, να κερδίζουν λίγο ακόμα χρόνο, όπως κάνουν πάντα άλλως τε, και για οποιοδήποτε θέμα, βλέπω εμάς να χαριτολογούμε – με αυτή την παιγνιώδη διάθεση που φέρνει η ανακούφιση – επειδή αποφύγαμε τα χειρότερα. Τέτοια μιζέρια. Από την μια μια κυβέρνηση που θα βυθίζει την χώρα στο τέλμα προσπαθώντας να κρατηθεί κυνικά στην εξουσία δίνοντας τις μάχες οπισθοφυλακών της πελατείας της. Από την άλλη οι εταίροι μας, που μας αντιμετωπίζουν πια μόνο ως πρόβλημα προς διαχείριση: τόσο τα πλεονάσματα, τόσο τα χρεωλύσια, τόσες περικοπές, πάμε παρακάτω. Για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις κουβέντα καμιά. Και λείπει στη μέση αυτό το σχέδιο που – με σκληρή δουλειά, ναι, αλλά σκληρή δουλειά για έναν στόχο άλλον από την μίζερη επιβίωση μέρα με την μέρα – θα ξανακάνει κάποτε την Ελλάδα ένα κράτος που θα δίνει όνειρα και ευκαιρίες στους ανθρώπους της. Θα τους ξαναδίνει το περιβάλλον να κυνηγούν την ευτυχία τους. Και αυτά δεν γίνονται με δημοσιονομικά αλισβερίσια. Θέλουν μια ήρεμη επανάσταση. Καθημερινή μεν. Επανάσταση όμως, που θα αλλάξει όλα αυτά για τα οποία κουβέντα δεν γίνεται στα eurogroup, στα «prior actions», στα μέτρα των μνημονίων, στις αναλύσεις βιωσιμότητας του χρέους, στις κατ’όνομα μόνο μεταρρυθμίσεις. Δεν μπορούμε να ξοδέψουμε αυτή την γενιά στο τέλμα. Και δεν έχουμε το ηθικό δικαίωμα να ξοδέψουμε και την επόμενη, εμείς που κομπάζουμε ότι καμιά θυσία δεν μας πτοεί για τα παιδιά μας. Αλλά είναι μόνοι μας που θα το αποφασίσουμε και θα το καταφέρουμε. Είμαι σίγουρος ότι ο σοφός Πολιτικός – άξιος μιας γενιάς που έχτισε μια ισοπεδωμένη Ελλάδα από την αρχή – θέλει να διαψεύσουμε τους φόβους του. Μένει να το αποδείξουμε. Αλλά πρώτα πρέπει να αποφασίσουμε την Ελλάδα που θέλουμε και να την ονειρευτούμε χειροπιαστά. Αυτή είναι η συζήτηση που δεν γίνεται πια από κανέναν και αυτό είναι που μας στέρησε τα τελευταία χρόνια η μικροπολιτική της αέναης διαπραγμάτευσης. Αυτή είναι και η μεγάλη πρόκληση για όποιον έρθει στην βάρδια στην γέφυρα του σκάφους, αργά ή γρήγορα, την επόμενη μέρα. Όλα τα υπόλοιπα είναι το τέλμα που πρέπει ν’αφήσουμε πίσω μας.

ΓΦα

| Leave a comment

Δεν είναι απλά bullying. Είναι η γενικευμένη ξεδιάντροπη χυδαιότητα.

Θα είχαμε ένα πρόβλημα bullying αν η κοινωνία μας στις άλλες εκφάνσεις της ήταν ανεκτική και πολιτισμένη. Το γεγονός θα ήταν τότε δείγμα ενός φαινομένου που πρέπει ν’αντιμετωπιστεί. Η δική μας κοινωνία όμως έχει μείνει στην αποθέωση του κοινωνικού αυταρχισμού, της μαγκιάς, της χυδαιότητας, της ίδιας της βίας, και του χλευασμού της ευγένειας, της ανεκτικότητας και της πολιτισμένης συμπεριφοράς. Οι πιτσιρικάδες που απ’ότι φαίνεται εξώθησαν έναν νέο άνθρωπο στην αυτοκτονία, δεν ένοιωθαν ότι κάνουν κάτι διαφορετικό από το ευρύτερο κοινωνικό τους περιβάλλον που απαξιώνει ότι δεν κατανοεί, που χλευάζει ότι το ενοχλεί, που βρίζει στα γήπεδα την αντίπαλη ομάδα και στις τηλεοράσεις το αντίθετο κόμμα, που ψηφίζει ναζί για «να ρίχνει και καμία σφαλιάρα» σε μετανάστες στους δρόμους και σε «προδότες στη βουλή», που μισεί, με αυτό το βαθύ και ζωώδες μίσος, ότι αμφισβητεί στην καθημερινότητά της τις βεβαιότητές της. Από το να κραυγάζεις με ανορθόγραφα και κεφαλαία σε μπλογκς και κοινωνικά μέσα και να θέλεις κρεμάλες για προδότες και για όσους δεν είναι αρκετά Έλληνες, μέχρι να εξευτελίζεις και να βασανίζεις κάποιον που προσβάλλει το χωριό σου γιατί δεν είναι όπως εσύ έμαθες ότι είναι οι άντρες του χωριού σου, η απόσταση δεν είναι μεγάλη. Από το να ικανοποιούνται τα πιο χυδαία σου ένστικτα βλέποντας Λαζόπουλους και Κασιδιάρηδες στην τηλεόραση, μέχρι να τα κάνεις πράξη κι εσύ όταν βρεις κάπου που να σε παίρνει, ατιμώρητα φυσικά και θρασύδειλα, δεν έχει μεγάλη διαφορά. Η ελληνική κοινωνία δεν έχει λοιπόν πρόβλημα bullying, ως νεανική παραβατική συμπεριφορά. Έχει πρόβλημα χυδαιότητας, που υπήρχε πάντα, αλλα τώρα γίνεται όλο και πιο ξεδιάντροπη, όλο και πιο απενοχοποιημένη, όλο και πιο εκδικητική. Δεν είναι ότι οι άνθρωποι αυτοι δολοφόνησαν αργά και μεθοδικά έναν άλλο άνθρωπο επειδή ήξεραν ότι θα μείνουν ατιμώρητοι. Είναι ότι ακόμη και τώρα, αυτοί και οι οικείοι τους, και το περιβάλλον τους, και η κοινωνία του χωριού τους και της χώρας τους, το πολύ πολύ να θεωρούν ότι το παράκαναν λίγο. Να βλέπουν την ιστορία στις ειδήσεις των οκτώ, και μετά να βάζουν Λαζόπουλο ή Θέμο για να ευφρανθούν λίγο χλευάζοντας ή βρίζοντας ότι δεν μπορούν να καταλάβουν.

| 1 Comment
  • Facebook Page:

  • Εγγραφείτε:

    για παραλαβή νέων δημοσιεύσεων με e-mail

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.