Tag archives for Νέα Δημοκρατία

Τέλος και στις πολιτικές αυταπάτες

Η χθεσινή παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν έδωσε μόνο την προοπτική ενός πρωθυπουργού εν αναμονή με μια στιβαρή εναλλακτική πολιτική πρόταση. Πέρα από τις οικονομικές αυταπάτες, έδωσε τέλος και σε μια σειρά από πολιτικές αυταπάτες, και αυτό θα αποδειχτεί εξίσου σημαντικό προαπαιτούμενο για την υπέρβαση αυτής της εθνικής μας περιπέτειας.

Πρώτη απ’όλες την εύπεπτη πολιτική αυταπάτη περί παλιού και νέου, η αυταπάτη περί χρεωκοπίας τάχα του παλιού πολιτικού συστήματος και ανάγκης «νέων» πολιτικών σχηματισμών και πολιτικών σταρτ-απ. Ο νέος αρχηγός ενός παλιού κόμματος, που κατάφερε να συμβολίσει το «νέο» όχι μόνο με έναν σύγχρονο, πραγματιστικό και μετριοπαθή πολιτικό λόγο, αλλά και με την ίδια του την παρουσία, είναι παρ´ όλα αυτά ο αρχηγός ενός παλιού θεσμικού κόμματος με ιστορία και συνέχεια. Και είναι ακριβώς αυτή η θεσμικότητα, η ιστορία και η συνέχεια που δίνει βάρος και παρεμβατικότητα στον πολιτικό λόγο, γιατί του δίνει την προοπτική να γίνει πολιτική πράξη με την υποστήριξη των πολλών. Οι ίδιες ή παρόμοιες πολιτικές προτάσεις είχαν λίγο πολύ ακουστεί και από νεοφυή πολιτικά έμβρυα και άφηναν δικαίως την κοινωνία αδιάφορη ως ασκήσεις επί χάρτου και έπεα πτερόεντα, γιατί δεν είχαν, δεν θέλησαν μέσα στην υπεροψία τους να έχουν, αυτή την βιωματική σχέση με την κοινωνία που κάνει την πραγματική πολιτική. Δεν είναι μόνο ότι το νέο που ζητούσαμε γεννήθηκε – και μάλιστα θεσμικά και χωρίς ωδίνες – μέσα από το παλιό που απαξιώναμε. Είναι ότι το παλιό στηρίζει το νέο και του εξασφαλίζει τον λόγο ύπαρξής του. Οι τρείς προηγούμενοι αρχηγοί στην πρώτη σειρά συμβόλιζαν ακριβώς αυτή την συνέχεια και την θεσμικότητα.

Έπειτα η τρέντυ πολιτική αυταπάτη της υπέρβασης τάχα της ιδεολογίας, του άξονα αριστερά-δεξιά που είναι τάχα παρωχημένος, της πολιτικής «των προβλημάτων και όχι των ιδεών», της «πολιτικής χωρίς πολιτικούς» και όλων αυτών των ανιστόρητων και ρηχών αφορισμών που απαιτούσαν να γίνουν πολιτική θεωρία ενώ ήταν πρόχειρο πολιτικό μάρκετιγκ. Ο πρόεδρος της ΝΔ, ενώ θα μπορούσε εύκολα να ντυθεί το τεχνοκρατικό του προφίλ, έδωσε όμως ένα σαφέστατο ιδεολογικό στίγμα. Όχι μόνο με ρητές δηλώσεις ιδεολογικής ταυτότητας αλλά και μέσα από συγκεκριμένες προτάσεις, που όχι μόνο δεν ήταν στρογγυλεμένες και τεχνοκρατικά αποστειρωμένες, αλλά με κοφτερές ιδεολογικές γωνιές. Σκεφτείτε μόνο πόσο κόκκινο πανί είναι η πρόταση για τα voucher σε ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς (αντί για την υπόσχεση προσλήψεων στους δημόσιους) ή η μείωση της υποχρεωτικής εισφοράς στην κρατική ραδιοτηλεόραση και η απαίτηση να λειτουργεί ανταγωνιστικά στην αγορά.

Τέλος, η πολιτική αυταπάτη της συναίνεσης. Ο πρόεδρος της ΝΔ απευθύνθηκε σε όλους τους Έλληνες, αλλά ζητώντας τους να έρθουν αυτοί να στηρίξουν τις θέσεις, τις προτάσεις και τις ιδέες της παράταξής του γιατί είναι καλύτερες, και όχι ψάχνοντας αμήχανα τον συμβιβασμό σε μια μέση οδό, το παζάρι της μέσης λύσης, μια εθνική τάχα ενότητα που θα είναι η ενότητα του συμβιβασμού και του ελάχιστου κοινού παρονομαστή. Γιατί αυτό είναι η ειλικρινής πολιτική αντιπαράθεση σε μια δημοκρατία, ο σκληρός ανταγωνισμός των ιδεών και της πολιτικής πράξης και δημοκρατία έχουμε για να αποφασίζουμε αυτά στα οποία διαφωνούμε θεμελιωδώς, όχι για να συμφωνούμε απλά κατεβάζοντας τον πήχυ.

Η παρουσία του Προέδρου της ΝΔ στην ΔΕΘ είχε σαν σύνθημα το τέλος στις απάτες και στις αυταπάτες. Οι απάτες είναι αυτές του λαϊκισμού των υποσχέσεων. Οι αυταπάτες όμως δεν είναι μόνο οι προφανείς, αυτές που έχουν να κάνουν με την αδυσώπητη οικονομική πραγματικότητα. Αλλά και αυτές που εγκλώβισαν για καιρό το πιο δυναμικό ίσως και εξωστρεφές κομμάτι της κοινωνίας σε μια λαθεμένη πολιτική αντίληψη, ξοδεύοντας πολύτιμη πολιτική πράξη. Όσοι γινόμασταν δυσάρεστοι αναδεικνύοντάς τες, κόντρα σε μοδάτες μετα-πολιτικές κατηχήσεις, δεν μπορεί παρά χτες το βράδυ να αισθανθήκαμε δικαιωμένοι.

| Leave a comment

Η Συνάντηση

(Δημοσιεύτηκε στο www.amagi.gr, 23/11/15)

Δεν ξέρω αν ήταν τεχνική αστοχία, απλοϊκή διοίκηση ενός τεχνικού έργου, ανικανότητα στελεχών ή οτιδήποτε άλλο. Ξέρω μόνο ότι την Κυριακή το πρωί η Νέα Δημοκρατία είχε ένα ραντεβού με την ελληνική κοινωνία και δεν κατάφερε να είναι στην ώρα της. Όχι μόνο επειδή μερικές εκατοντάδες χιλιάδες μέλη της, ψηφοφόροι της, φίλοι της, αλλά ακόμα και πολίτες που δεν θα τη στήριζαν σε εκλογές αλλά νοιάζονταν για τον θεσμικό της ρόλο στην δημοκρατία μας, ήταν εκεί για να αναδείξουν την ηγεσία της και την περίμεναν μάταια.

Continue reading »

| Leave a comment

Απέναντι στον λαϊκισμό

Τα σύγχρονα ευρωπαϊκά θεσμικά κόμματα δεν είναι ούτε κινήματα, ούτε οργανώσεις ακτιβιστών, ούτε think tank επεξεργασίας πολιτικών θέσεων, ούτε όμως και τα πολιτικά γραφεία της εκάστοτε ηγεσίας τους και κάποιων προβεβλημένων στελεχών. Η ιστορία τους τούς έχει κληροδοτήσει θεσμική μνήμη, παράδοση και ταυτότητα. Η διατήρηση της ενότητας και της συνοχής τους, η ισορροπία ανάμεσα στην ταυτότητα και στην προσαρμογή, μέσα στις αναπόφευκτες εναλλαγές της Δημοκρατίας, τα έχει μάθει να είναι μηχανισμοί διαλόγου με την κοινωνία που προσδοκούν να εκπροσωπούν. Η πολιτική τους παράδοση και η ιδεολογία τους στηρίζουν την εξέλιξή τους, δεν την περιορίζουν. Οριοθετούν και νοηματοδοτούν την εσωτερική τους δυναμική, δεν την μετατρέπουν σε στατικότητα. Έτσι είναι που στις σύγχρονες ευρωπαϊκές δημοκρατίες είναι θεσμοί αυτά τα ίδια, αλλά και σημεία πολιτικής αναφοράς.

Η Νέα Δημοκρατία έχει παίξει καθοριστικό ρόλο για την θεμελίωση και της ευρωπαϊκής μοίρας της χώρας, αλλά και της ίδιας της δημοκρατίας μας. Η ιστορία της, η ταυτότητά της και η παράδοσή της, που διατηρήθηκαν συνεκτικές πέρα και πάνω από πρόσωπα, ήταν που της έδωσαν μέχρι τώρα την αντοχή να σταθεί μέσα από την μεγαλύτερη πολιτική κρίση της Δημοκρατίας μας, μια κρίση που αναδιέταξε όλο το πολιτικό φάσμα σε νέα δεδομένα. Μια κρίση που είναι ταυτόχρονα πρόκληση και ευκαιρία να αποδείξει ότι μπορεί να είναι ένα σύγχρονο, ευρωπαϊκό θεσμικό κόμμα. Με πολιτικές αναφορές, οι οποίες να εκφράζουν όχι μόνο τα αιτήματα αυτών των πολιτών που οφείλει να εκπροσωπεί σε μια Ελλάδα σε κρίση, αλλά και τις προσδοκίες τους για μια σύγχρονη, ανοικτή, θεσμική ευρωπαϊκή πολιτεία. Οι εκλογές έδειξαν ότι πρέπει έστω και τώρα να διαβάσει σωστά αυτά τα αιτήματα και αυτές τις προσδοκίες, αλλά και να βρει την τόλμη να δώσει νέες απαντήσεις. Απέναντι στην επέλαση του λαϊκισμού, η Ελλάδα χρειάζεται μια σύγχρονη ευρωπαϊκή παράταξη μετριοπάθειας και σοβαρότητας, που να ενώνει αυτές τις κοινωνικές δυνάμεις και όχι να τις αποκλείει και να τις απωθεί.

Δεν θα το πετύχει αυτό αν δεν ανοιχτεί με ειλικρίνεια σε αυτή την κοινωνία της μετριοπάθειας και της σοβαρότητας, αν δεν την προσκαλέσει να ενεργοποιηθεί πολιτικά, αντί να θεωρεί εξασφαλισμένη την απρόθυμη συγκατάβασή της. Όχι για πρόσωπα, κομματικές σημαίες και παλιές ρητορικές, αλλά για τα ουσιαστικά πολιτικά αιτήματα αυτού του μεγάλου αλλά ήρεμου πλήθους πολιτών, που ακόμα και μέσα από αυτήν την κρίση, έχουν την ψυχραιμία να μην αποζητούν το μέλλον τους στον λαϊκισμό.

| Leave a comment
  • Facebook Page:

  • Εγγραφείτε:

    για παραλαβή νέων δημοσιεύσεων με e-mail

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.