Tag archives for Παιδεία

Αντιμεταρρύθμιση στην Παιδεία

Επιστρέφοντας από την εκδήλωση κατά της αντιμεταρρύθμισης στην Παιδεία, δεν μπορώ να μην σκεφτώ αν και πόσο αφορά αυτή η συζήτηση την ελληνική κοινωνία. Μην με παρεξηγήσετε, την θεωρώ ιδιαίτερα σημαντική και καταλαβαίνω τις επιπτώσεις του τρόπου διοίκησης των ιδρυμάτων, της αξιολόγησής τους, των διαδικασιών εκλογής των οργάνων και όλων αυτών. Όμως μια κοινωνία που έχει απογοητευτεί από σχέδια και διαδικασίες, που δεν έχει εμπιστοσύνη στους θεσμούς και στα πρόσωπα που τους υπηρετούν, που έχει γίνει κυνική, λίγο θα την πείσουν οι ρητορικές μας περί αριστείας. Για αυτήν η παιδεία ήταν, εδώ και δυο αιώνες, μηχανισμός κοινωνικής και οικονομικής ανόδου, κάποτε μέσω μιας καλής καριέρας, άλλοτε μέσω ενός καλού διορισμού. Χωρίς κανένα από τα δύο πια, φοβάμαι ότι η συζήτηση για την Παιδεία την αφήνει αδιάφορη και δεν είναι παρά μια από τις ηρωϊκές μάχες χαρακωμάτων που οφείλουμε να δώσουμε.

Όταν μπορούσαμε να ξοδέψουμε πολιτικό κεφάλαιο και μεταρρυθμιστική ορμή, διαλέξαμε να το κάνουμε για να ρυθμίσουμε ουσιαστικά την διανομή εξουσίας μέσα στο Πανεπιστήμιο, όχι για ένα και σημαντικό μείζον στο οποίο θα έπρεπε να ξοδευτεί το πολιτικό κόστος της μεταρρύθμισης. Πχ τα μη κρατικά πανεπιστήμια ή την ευελιξία στην διαμόρφωση του πεδίου του πτυχίου από τον φοιτητή. Ασχοληθήκαμε και ασχολούμαστε ακόμα – τώρα πια εγκλωβισμένοι – επί του διαδικαστικού: τον τρόπο ψηφοφορίας, τις καταλήψεις, τα συμβούλια διοίκησης. Σημαντικά κι αυτά, αλλά μπορούσαν να ακολουθήσουν. Αντί για μια γενναία φυγή προς τα εμπρός διαλέξαμε ένα παιχνίδι στο προνομιακό πεδίο του αντιπάλου, που η κοινωνία παρακολούθησε δύσπιστα και αδιάφορα.

Τώρα μόνο ένα νέο όραμα για την Παιδεία μπορεί πραγματικά να συγκινήσει την κοινωνία, και αυτό πρέπει να ειπωθεί πειστικά και με τους δικούς της όρους: να μιλήσουμε πχ ξανά για μη κρατικά πανεπιστήμια που θα δίνουν στα παιδιά επιλογές ή για ξένα πανεπιστήμια που θα μπορούν να ιδρύουν σοβαρά παραρτήματα, για δημόσιο πανεπιστήμιο που θα είναι ευέλικτο και προσβάσιμο σε όλες τις ηλικίες χωρίς κατατακτήριες και αστείες ποσοστώσεις, για άλλο σύστημα εισαγωγής, αποσυνδεδεμένο από πανελλήνιες, για το δικαίωμα να μην κάνουν τα παιδιά μια αμετάκλητη επιλογή ζωής όταν είναι δεκαεπτά. Στην αντιμεταρρύθμιση δεν απαντάς με χαρακώματα. Απαντάς με ένα πειστικό όραμα για το μέλλον.

| Leave a comment

Αριστερά, Παιδεία και Αριστεία

Διαβάζω ενοχλημένες αντιδράσεις, όχι μόνο για την αντι-μεταρρύθμιση που ανακοίνωσε ο υπουργός παιδείας, αλλά περισσότερο ακόμα για τις αρχές που θα διέπουν την πολιτική του. Σας φαινεται άκαιρη και γραφική η τοποθέτησή του κατά της ίδιας της έννοιας της αριστείας και της αξιολόγησης. Όμως ο κ.Μπαλτάς είναι απολύτως συνεπής με τον εαυτό του και τον ιδεολογικό χώρο που εκπροσωπεί. Ιδεολογικό θεμέλιο της αριστεράς είναι η έμφαση στην ισότητα ακόμη και σε βάρος της ελευθερίας. Μία ισότητα που για την αριστερά δεν νοείται μόνο ως ισότητα μπροστά στον νόμο και στα δικαιώματα, ισότητα ευκαιριών ή ισότητα στην «εκκίνηση». Αλλά κυρίως μια ισότητα καθολική που αγνοεί την ατομικότητα. Η αριστεία, ατομική υπόθεση και προσωπικό επίτευγμα, αφήνει την αριστερά αδιάφορη και η επιβράβευσή της – στην παιδεία, στην αγορά, στην κοινωνία – είναι για αυτήν κοινωνικά επιβλαβής επειδή δημιουργεί ανισότητες. Έτσι, η έκπληξη, η διάψευση των προσδοκιών και η απογοήτευση από τις εξαγγελίες είναι απλοϊκή. Η αριστερά δεν είναι α λα καρτ, για να επιλέξετε μόνο τα εδέσματα των κοινωνικών δικαιωμάτων και της κοινωνικής τάχα ευαισθησίας. Είναι μενού, και θα καταναλώσετε θέλοντας και μη και το κυρίως πιάτο. Και μάλιστα, αυτή η λαϊκιστική αριστερά που θα αναγκαστεί να εφαρμόσει μια απεχθή γι’αυτήν οικονομική πολιτική, θα ψάχνει όλο και περισσότερο τον εαυτό της εκεί όπου κανένα μνημόνιο δεν θα μπορεί να την εμποδίσει: στην παιδεία, στον πολιτισμό και στην κοινωνία. Η αριστεία μπορεί να περιμένει.

| 3 Comments

Πανεπιστήμια στην αγορά και αγοραία Πανεπιστήμια

Προσπαθούσαμε πάντα να προμηθευτούμε από ελληνικά ΑΕΙ ό,τι χρειάζεται μια εταιρεία που εξάγει τεχνολογία και επιστημονική γνώση: εξειδικευμένη τεχνογνωσία, υψηλής κατάρτισης ανθρώπινους πόρους, καινοτομία. Όμως, εκτός λαμπρών εξαιρέσεων, με απογοητευτικά μικρή επιτυχία. Πολλές φορές αναγκαστήκαμε να διορθώσουμε μόνοι μας με πρόσθετο κόστος σοβαρές ελλείψεις, άλλες να ξανακάνουμε εμείς όλη τη δουλειά από την αρχή. Και άλλες, τις πιο απογοητευτικές, να πρέπει να αποδεχτούμε την ομολογία πλήρους ανεπάρκειας και αδυναμίας του να γίνει καν η δουλειά που είχε συμφωνηθεί και ανατεθεί. Και to add insult to injury, από καθηγητές που έβλεπα αργότερα στα μέσα (και στα έξω) να μιλούν για υψηλές πολιτικές, ως σύμβουλοι υπουργών ή ως κρατικοί αξιωματούχοι.

Δημοσιεύθηκε στο Protagon (3/8/2014)

Continue reading »

| 1 Comment
  • Facebook Page:

  • Εγγραφείτε:

    για παραλαβή νέων δημοσιεύσεων με e-mail

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.