Tag archives for Protagon

Πανεπιστήμια στην αγορά και αγοραία Πανεπιστήμια

Προσπαθούσαμε πάντα να προμηθευτούμε από ελληνικά ΑΕΙ ό,τι χρειάζεται μια εταιρεία που εξάγει τεχνολογία και επιστημονική γνώση: εξειδικευμένη τεχνογνωσία, υψηλής κατάρτισης ανθρώπινους πόρους, καινοτομία. Όμως, εκτός λαμπρών εξαιρέσεων, με απογοητευτικά μικρή επιτυχία. Πολλές φορές αναγκαστήκαμε να διορθώσουμε μόνοι μας με πρόσθετο κόστος σοβαρές ελλείψεις, άλλες να ξανακάνουμε εμείς όλη τη δουλειά από την αρχή. Και άλλες, τις πιο απογοητευτικές, να πρέπει να αποδεχτούμε την ομολογία πλήρους ανεπάρκειας και αδυναμίας του να γίνει καν η δουλειά που είχε συμφωνηθεί και ανατεθεί. Και to add insult to injury, από καθηγητές που έβλεπα αργότερα στα μέσα (και στα έξω) να μιλούν για υψηλές πολιτικές, ως σύμβουλοι υπουργών ή ως κρατικοί αξιωματούχοι.

Δημοσιεύθηκε στο Protagon (3/8/2014)

Continue reading »

| 1 Comment

Δεν μπορεί να γίνει σοβαρότερο το ξεδιάντροπο

Δημοσιεύθηκε στο Protagon (15/9/2013)

Το σενάριο περί κυβερνητικής συνεργασίας Νέας Δημοκρατίας – Χρυσής Αυγής, είναι πολιτικά απρεπές και πολιτικά αφελές, ακόμη και ως υπόθεση εργασίας. Δεν θα άξιζε καν να συζητηθεί, αν δεν ήταν – σε ένα δεύτερο, διαφορετικό επίπεδο ανάγνωσης – πολιτικά επιτήδειο.

Είναι πολιτικά απρεπές διότι μόνο ως απρέπεια μπορεί να θεωρηθεί ότι ένα κόμμα στην ιστορία του οποίου πρέπει να πιστωθεί η θεμελίωση της Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας θα μπορούσε, μόνο χάριν μιας κυνικής τακτικής εξασφάλισης της εξουσίας να απεργάζεται οποιαδήποτε κυβερνητική συνύπαρξη με ένα ναζιστικό έκζεμα που θέτει σε κίνδυνο και τις δύο αυτές αξίες. Και γινεται ακόμη περισσότερο απρεπές όταν ο αρχηγός του κόμματος αυτού, λίγες ημέρες μόλις πριν, είχε δημόσια καταδικάσει την ύπαρξη του εκζέματος με τον μόνον χαρακτηρισμό που του αξίζει: Ναζί.

Continue reading »

| 2 Comments

Cui Bono?

Δημοσιεύθηκε στο Protagon (26/5/2013)

Το μεγάθυμο ελληνικό κράτος, με την πολιτική σοφία οθωμανού ηγεμόνα, είχε δύο δοκιμασμένους τρόπους να εξασφαλίζει κοινωνική ειρήνη και αρμονία· την διανομή χρήματος και την απονομή προνομίων. Η θεσμοθέτηση προνομίων μάλιστα ήταν η χαρά του έμπειρου πολιτικού πάτρωνα, όπως και των οθωμανών προκατόχων του. Αφ’ενός δεν τους κόστιζαν τίποτε, καθώς μεταφράζονταν στην πράξη σε προσόδους που οι ευνοούμενοι εισέπραταν αυθαίρετα κατευθείαν από τους ατυχείς συμπολίτες τους. Αφ’ετέρου – και εδώ οι σύγχρονοι απεδείχθησαν οξυδερκέστεροι – μπορούσαν πάντα να κρυφτούν κάτω από νομοθετικές ή γραφειοκρατικές ρυθμίσεις, συχνά με την ασαφή, και άρα αυταπόδεικτη, επίκληση κάποιου δημοσίου συμφέροντος. Ο σοφός πολιτικός πάτρωνας μάλιστα, θα είχε πάντα την προνοητικότητα να θεσμοθετεί την είσπραξη λίγων από πολλούς, ώστε το προνόμιο να περνάει σχεδόν απαρατήρητο, και η διατήρησή του στο διηνεκές να είναι εξασφαλισμένη.

Continue reading »

| 2 Comments

Οι ιδεολογίες ξεπεράστηκαν. Ήρθε ο μεταρρυθμισμός.

«Είναι αλήθεια ότι, σε αυτό το τμήμα του πολιτικού φάσματος, από την κεντροδεξιά μέχρι και την δημοκρατική φιλοευρωπαϊκή αριστερά, έχουμε πολλά στα οποία συμφωνούμε και μπορούμε μαζί να διεκδικήσουμε. Και ακόμη περισσότερα τα οποία μπορούμε να συζητάμε καλόπιστα. Όμως αυτό που μας διαφοροποιεί είναι μια θεμελιωδώς διαφορετική αντίληψη της Πολιτείας και του ρόλου του Κράτους σε αυτήν, η οποία καθορίζει και το ποιάν θεωρούμε την αιτία της κρίσης, και το πώς πιστεύουμε ότι θα βγούμε από αυτήν, αλλά και το πώς ονειρευόμαστε την Ελλάδα της επόμενης μέρας».

Δημοσιεύθηκε στο Protagon (7/12/2012)

Continue reading »

| 8 Comments

Ανήκομεν εις την Δύσιν;

«Ο Ανδρέας Παπανδρέου, μάστορας των πολιτικών συμβολισμών, και μάλιστα πολύ υψηλότερου επιπέδου από τους παραπάνω πολιτικούς επιγόνους του, έχτισε με τέτοιους αντιδυτικούς συμβολισμούς μία ολόκληρη πατριωτική ιδεολογία, πλήρη και με όλα τα αξεσουάρ της: με τους ιστορικούς της ήρωες, όπως όταν η διανόηση της δεκαετίας του ’80 ανακαλύπτει τον Μακρυγιάννη ως ιστορικό και πολιτικό φιλόσοφο (και όχι  μόνο ως μισοσαλεμένο θεοφοβούμενο ναϊφ λογοτέχνη, με γλωσσική αλλά όχι ιστορική αξία)· με την τέχνη της, όπως σε στίχους  αντάξιους του «θα σε ξανάβρω στους μπαχτσέδες τρεις του Σεπτέμβρη να περνάς»· με τους συμβολισμούς της τέλος, όπως αυτός της 3ης Σεπτεμβρίου για την ίδια την ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ».

Ν.Β.Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Protagon την 3η Σεπτεμβρίου 2012 με το επίκαιρο τίτλο: «Θα σε ξανάβρω στους μπαχτσέδες» και βασίστηκε στην πρώτη ραδιοφωνική μετάδοση της «στήλης» μου με τον τίτλο «Ανήκομεν εις την Δύσιν;» στην εκπομπή «Οχ, Θε μου» του Κυριάκου Αθανασιάδη και της Λιάνας Γερασοπούλου στο amagi web radio.

Continue reading »

| Leave a comment
  • Facebook Page:

  • Εγγραφείτε:

    για παραλαβή νέων δημοσιεύσεων με e-mail

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.